1
إِلَّا الَّذِينَ يَصِلُونَ إِلَىٰ قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِيثَاقٌ أَوْ جَاءُوكُمْ حَصِرَتْ صُدُورُهُمْ أَنْ يُقَاتِلُوكُمْ أَوْ يُقَاتِلُوا قَوْمَهُمْ ۚ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَاتَلُوكُمْ ۚ فَإِنِ اعْتَزَلُوكُمْ فَلَمْ يُقَاتِلُوكُمْ وَأَلْقَوْا إِلَيْكُمُ السَّلَمَ فَمَا جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيلًا
Biroq u munofiqlar sizlar bilan orangizda tinchlik bitimi boʻlgan boshqa qavmga borib qoʻshilsalar yoki siz bilan ham oʻz qabilalari bilan ham jang qilaverib yuraklari siqilgan kimsalar sulh istab yana sizning yoningizga qaytib kelsalar, ularga tegmanglar. Agar Alloh xohlaganida edi ularni ustingizdan bosqinchi hukmron qilib qoʻyardi shunda ular sizlar bilan jang qilgan boʻlar edilar. Agarda sizlarga urush qilishdan tiyilib, sizlar bilan jang qilmasalar hamda tinchlik muzokarasini oʻrtaga tashlasalar u holda Alloh ularga qarshi jang qilish uchun sizlarga yoʻl bermaydi.