1
أَنْ تَقُولَ نَفْسٌ يَا حَسْرَتَا عَلَىٰ مَا فَرَّطْتُ فِي جَنْبِ اللَّهِ وَإِنْ كُنْتُ لَمِنَ السَّاخِرِينَ
Ҳар қандай бир нафс: “Аллоҳ ҳақида Унга ибодат қилишда йўл қўйган камчиликларим учун надомат бўлсин! Чиндан ҳам, мен масхара қилувчилардан бўлган эдим”, – деб қолишидан олдин тавба қилсин.