وَرَفَعْنَا فَوْقَهُمُ الطُّورَ بِمِيثَاقِهِمْ وَقُلْنَا لَهُمُ ادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَقُلْنَا لَهُمْ لَا تَعْدُوا فِي السَّبْتِ وَأَخَذْنَا مِنْهُمْ مِيثَاقًا غَلِيظًا
Аҳдларига содиқ қолишлари учун тепаларида Тур тоғини муаллақ кўтариб турдик. Уларга: “Шаҳар дарвозасидан сажда қилган ҳолда киринглар”, – дедик. Ҳамда уларга: “Шанба кунида ҳурматни жойига келтиринг ва ҳаддингиздан ошманглар”, – деб айтдик. Шу тариқа улардан қаттиқ аҳду паймон олдик.