قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِلِقَاءِ اللَّهِ ۖ حَتَّىٰ إِذَا جَاءَتْهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً قَالُوا يَا حَسْرَتَنَا عَلَىٰ مَا فَرَّطْنَا فِيهَا وَهُمْ يَحْمِلُونَ أَوْزَارَهُمْ عَلَىٰ ظُهُورِهِمْ ۚ أَلَا سَاءَ مَا يَزِرُونَ
Аллоҳга рўбарў келишни ёлғон деганлар чиндан ҳам зиён кўрдилар. Ниҳоят қиёмат соати уларнинг бошларига бирданига келиб қолганда улар гуноҳларини орқаларига ортиб: “У ерда қилган нуқсонларимиз учун бизларга афсус ва надоматлар бўлсин”, – дейдилар. Мана улар нақадар ёмон юкни орқалаб юрадилар.