سَيَقُولُ لَكَ الْمُخَلَّفُونَ مِنَ الْأَعْرَابِ شَغَلَتْنَا أَمْوَالُنَا وَأَهْلُونَا فَاسْتَغْفِرْ لَنَا ۚ يَقُولُونَ بِأَلْسِنَتِهِمْ مَا لَيْسَ فِي قُلُوبِهِمْ ۚ قُلْ فَمَنْ يَمْلِكُ لَكُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا إِنْ أَرَادَ بِكُمْ ضَرًّا أَوْ أَرَادَ بِكُمْ نَفْعًا ۚ بَلْ كَانَ اللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا
Эй Муҳаммад, ҳали Мадинага қайтганингизда сизга аъробийлардан жангга чиқмай, уйда қолган мунофиқлар: “Бизларни молларимиз ва аҳли оилаларимиз урушга чиқишдан машғул қилиб қўйди. Энди сен бизлар учун Аллоҳдан мағфират сўра”, – дейдилар. Улар дилларида бўлмаган нарсани тиллари билан айтадилар. Эй Расулим уларга: “Агар У Зот сизларга бирор зарар етказишни хоҳласа ёки сизларга бирор манфаат етказишни истаса, бас, ким сизлар учун Аллоҳ томонидан бўлган бирор нарсани даф қилишга қодир бўла олади?! Йўқ, Аллоҳ сизлар қилаётган амалларингиздан хабардордир”, – деб айтинг.