وَلَوْ تَرَىٰ إِذِ الْمُجْرِمُونَ نَاكِسُو رُءُوسِهِمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ رَبَّنَا أَبْصَرْنَا وَسَمِعْنَا فَارْجِعْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا إِنَّا مُوقِنُونَ
Агар сиз, гуноҳкорларни қиёмат кунида Роббилари ҳузурида бошлари эгик ҳолларида туриб: “Эй Роббимиз, ваъдангнинг рост эканлигини кўрдик ва эшитдик, бас, бизларни яна ҳаётга қайтар, бизлар энди яхши амал қиламиз. Энди, бизлар, албатта, қиёмат ҳақ эканлигига аниқ ишонувчимиз”, – деб ёлворишларини кўрсангиз эди!