وَإِذَا أَنْعَمْنَا عَلَى الْإِنْسَانِ أَعْرَضَ وَنَأَىٰ بِجَانِبِهِ ۖ وَإِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ كَانَ يَئُوسًا
Agar Biz insonga neʼmatlarimizni ato qilsak, u shukr qilishdan yuz oʻgirib, chetga burilib ketadi. Qachon unga biror yomonlik yetsa, darrov noumid boʻlib qoladi.