ت ح ت

تَحْتَ (ост] сўзи, فَوْقَ (уст] сўзининг зиддидир. Аллоҳ буюради:  َلأَكَلُوا مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ Бошлари устидан ва оёқлари остидан келадиган неъматларни еган бўлар эдилар (5/Моида 66); جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا اْلأَنْهَارُ тагларидан турли анҳорлар оқиб турадиган жаннатлар (22/Ҳаж 23); تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ اْلأَنْهَارُ فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ ُ Наъим жаннатларида тагларидан анҳорлар оқиб туради (10/Юнус 9); فَنَادَاهَا مِنْ تَحْتِهَا Шу пайт унга оёқлари остидан шундай нидо қилди (19/Марям 24); يَوْمَ يَغْشَاهُمُ الْعَذَابُ مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ У кунда азоб уларнинг тепаларидан тушиб ва оёқлари остидан чиқиб уларни ўраб олади (29/Анкабут 55).
تَحْتَ сўзи бир-биридан ажралган нарсаларнинг ости учун ишлатилади. أسْفَلُ сўзи эса бир-бирига туташган нарсаларнинг ости учун ишлатилади. Дейилади: اَلْمَالُ تَحْتُهُ، وَأسْفَلُهُ أغْلَظُ مِنْ أعْلاَهُ Молнинг таги ва туб қисми устидан кўра дағалроқдир.
Ҳадисда эса шундай дейилган: لاَ تَقُومُ السََّاعَةُ حَتَّى يَظْهَرَ التُّحُوتُ Тухут пайдо бўлмагунча қиёмат қоим бўлмайди; яъни: одамларнинг пасткаш табақаси бошлиқ бўлмагунча. Бунинг Аллоҳ таоло томонидан: وَإِذَا اْلأَرْضُ مُدَّتْ وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ Ер чўзилиб текисланганда; ичидагиларни ташқарига отиб бўшаганда (84/Иншиқоқ 3-4) оятида ифода этилган нарсага ишора экани ҳам айтилган.