Аяты масдар-узак إِنَّ (перевод)

1821

وَوَهَبْنَا لِدَاوُودَ سُلَيْمَانَ ۚ نِعْمَ الْعَبْدُ ۖ إِنَّهُ أَوَّابٌ

Dovudga Sulaymonni ato qildik. Sulaymon naqadar yaxshi bandadir! Haqiqatan, u Alloh rozi boʻladigan yoʻlga butkul qaytuvchidir.

1822

فَقَالَ إِنِّي أَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبِّي حَتَّىٰ تَوَارَتْ بِالْحِجَابِ

Shunda Sulaymon payg‘ambar: “Darhaqiqat, men Robbimning zikridan qolib bu yaxshi otlarni suyushga berilib ketibman. Hatto quyosh ham parda bilan berkinib, botib ketibdi.

1823

قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِي وَهَبْ لِي مُلْكًا لَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ مِنْ بَعْدِي ۖ إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ

Sulaymon: “Ey Robbim, meni mag‘firat qilgin va menga oʻzimdan keyin hech kim erisha olmaydigan bir mulk ato qilgin. Albatta, Sen koʻplab neʼmatlarni ato qiluvchisan”, – dedi.

1824

وَإِنَّ لَهُ عِنْدَنَا لَزُلْفَىٰ وَحُسْنَ مَآبٍ

Albatta, Sulaymon uchun huzurimizda yaqinlik va chiroyli oqibat bordir.

1825

وَخُذْ بِيَدِكَ ضِغْثًا فَاضْرِبْ بِهِ وَلَا تَحْنَثْ ۗ إِنَّا وَجَدْنَاهُ صَابِرًا ۚ نِعْمَ الْعَبْدُ ۖ إِنَّهُ أَوَّابٌ

Yana Biz Ayyubga: “Qoʻlingga bir dasta novdani olib, u bilan xotiningni urgin va qasamingni buzmagin”, – dedik. Darhaqiqat, Biz Ayyubni musibatlarga sabr qiluvchi deb topdik. U naqadar yaxshi bandadir. Haqiqatan, u Alloh rozi boʻladigan yoʻlga butkul qaytuvchidir.

1826

1827

إِنَّا أَخْلَصْنَاهُمْ بِخَالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِ

Albatta, Biz ularni xolis bir xislat bilan xos qildik. U oxirat diyorini eslash edi.

1828

وَإِنَّهُمْ عِنْدَنَا لَمِنَ الْمُصْطَفَيْنَ الْأَخْيَارِ

Shubhasiz, ular Bizning huzurimizda tanlangan, yaxshi kishilardandir.

1829

هَٰذَا ذِكْرٌ ۚ وَإِنَّ لِلْمُتَّقِينَ لَحُسْنَ مَآبٍ

Bu bir eslatmadir. Shubhasiz, taqvodorlar uchun goʻzal qaytar joy bordir.

1830

إِنَّ هَٰذَا لَرِزْقُنَا مَا لَهُ مِنْ نَفَادٍ

Albatta, bu Bizning jannat ahllariga beradigan rizqimizdir. Unda neʼmatlarning tugab qolishi boʻlmaydi.

1831

هَٰذَا ۚ وَإِنَّ لِلطَّاغِينَ لَشَرَّ مَآبٍ

Haqiqat mana shudir. Albatta, tug‘yonga ketganlar uchun yomon oqibat bordir.

1832

هَٰذَا فَوْجٌ مُقْتَحِمٌ مَعَكُمْ ۖ لَا مَرْحَبًا بِهِمْ ۚ إِنَّهُمْ صَالُو النَّارِ

Ularga ergashgan kimsalar koʻrsatilib: “Mana bu odamlar sizlar bilan birga jahannamga tashlanuvchi guruhdir”, – deyiladi. Ularga “Xush kelibsiz” deyish yoʻq. Haqiqatan, ular doʻzaxda toblanuvchilardir.

1833

إِنَّ ذَٰلِكَ لَحَقٌّ تَخَاصُمُ أَهْلِ النَّارِ

Albatta, doʻzax ahlining ana shunday tortishishlari aniq haqiqatdir.

1834

قُلْ إِنَّمَا أَنَا مُنْذِرٌ ۖ وَمَا مِنْ إِلَٰهٍ إِلَّا اللَّهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

Ey Muhammad, ularga: “Men faqat bir ogohlantiruvchi payg‘ambarman. Yagona boʻlgan – Vohid va hamma narsaga g‘olib – Qahhor Allohdan oʻzga iloh yoʻq”, – deb ayting.

1835

إِنْ يُوحَىٰ إِلَيَّ إِلَّا أَنَّمَا أَنَا نَذِيرٌ مُبِينٌ

Menga faqat oʻzimning aniq ogohlantiruvchi payg‘ambar ekanligim vahiy qilinadi, xolos.

1836

إِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّي خَالِقٌ بَشَرًا مِنْ طِينٍ

Robbingiz farishtalarga: “Albatta, men loydan bashar yaratuvchiman”, – deganini eslang.

1837

قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّكَ رَجِيمٌ

Alloh unga: “Bas, bu yerdan chiq. Zero, sen dargohimdan quvilgan malʼunsan”, – dedi.

1838

وَإِنَّ عَلَيْكَ لَعْنَتِي إِلَىٰ يَوْمِ الدِّينِ

Albatta, to qiyomatdagi jazo kunigacha senga Mening laʼnatim boʻladi.

1839

قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِينَ

Alloh unga: “Bas, sen qiyomat kunigacha muhlat berilganlardansan”, – dedi.

1840

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ

Ushbu Qurʼon olamlar uchun faqat bir eslatmadir.

АЯТЫ МАСДАР-УЗАК