1
وَقِيلَ يَا أَرْضُ ابْلَعِي مَاءَكِ وَيَا سَمَاءُ أَقْلِعِي وَغِيضَ الْمَاءُ وَقُضِيَ الْأَمْرُ وَاسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِيِّ ۖ وَقِيلَ بُعْدًا لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ
Кофирлар ғарқ бўлгандан кейин: “Эй ер, сувингни ют ва эй осмон, ёғишни бас, қилиб ўзингни тутгин”, – дейилди. Сув орқага тортилди, илоҳий фармон адо этилди ва кема Жудий тоғи устига жойлашди. Ҳамда: “Золим қавмларга ҳалокат бўлсин!” – дейилди.