1
وَتَوَلَّىٰ عَنْهُمْ وَقَالَ يَا أَسَفَىٰ عَلَىٰ يُوسُفَ وَابْيَضَّتْ عَيْنَاهُ مِنَ الْحُزْنِ فَهُوَ كَظِيمٌ
Яъқуб улардан юз ўгириб: “Эҳ, эсизгина Юсуф!” – деди. Ғам-ғуссадан унинг кўзлари оқариб ожиз бўлиб қолди бас, у дардини ичига ютувчи бўлди.