1
وَأَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْآزِفَةِ إِذِ الْقُلُوبُ لَدَى الْحَنَاجِرِ كَاظِمِينَ ۚ مَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ حَمِيمٍ وَلَا شَفِيعٍ يُطَاعُ
Эй Муҳаммад, уларни яқинлашувчи қиёмат кунидан огоҳлантиринг. Ўшанда уларнинг юраклари ҳалқумларига тиқилиб, ғамларини ютиб турадилар. У кунда золимлар учун дўст ҳам амрига итоат қилинадиган шафоатчи ҳам бўлмайди.