وَحَاجَّهُ قَوْمُهُ ۚ قَالَ أَتُحَاجُّونِّي فِي اللَّهِ وَقَدْ هَدَانِ ۚ وَلَا أَخَافُ مَا تُشْرِكُونَ بِهِ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ رَبِّي شَيْئًا ۗ وَسِعَ رَبِّي كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا ۗ أَفَلَا تَتَذَكَّرُونَ
Қавми у билан баҳслашганда Иброҳим уларга қарата: “Мен билан Аллоҳ ҳақида тортишасизларми? Шубҳасиз, У мени тўғри йўлга бошлагандир. Мен сизлар Аллоҳга ширк келтираётган нарсаларингиздан қўрқмайман. Фақат Роббим бирор нарсани қилишни хоҳласа, у бўлади. Роббимнинг илми барча нарсани қамраб олган. Эслаб ибрат олсангизлар, бўлмайдими?” – деди.