1
وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ لِمَ تُؤْذُونَنِي وَقَدْ تَعْلَمُونَ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ ۖ فَلَمَّا زَاغُوا أَزَاغَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ ۚ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ
Мусо ўз қавмига: “Эй қавмим, нега сизлар менга Аллоҳнинг сизларга юборган пайғамбари эканимни билиб туриб, озор берасизлар?” – деганини эсланг. Бас, қачонки, улар ҳақ йўлидан оғган эдилар, Аллоҳ ҳам уларнинг дилларини ҳидоятдан буриб қўйди. Зотан, Аллоҳ фосиқлар қавмини ҳидоят қилмайди.