Аяты масдар-узак إِنَّ (перевод)

2021

إِنَّهُمْ لَنْ يُغْنُوا عَنْكَ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا ۚ وَإِنَّ الظَّالِمِينَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ ۖ وَاللَّهُ وَلِيُّ الْمُتَّقِينَ

Chunki, ular sizdan Alloh tomonidan boʻladigan biror narsani qaytara olmaydilar. Albatta, zolimlar bir-birlariga doʻstdirlar. Alloh esa taqvodorlarning doʻstidir.

2022

وَقَالُوا مَا هِيَ إِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا نَمُوتُ وَنَحْيَا وَمَا يُهْلِكُنَا إِلَّا الدَّهْرُ ۚ وَمَا لَهُمْ بِذَٰلِكَ مِنْ عِلْمٍ ۖ إِنْ هُمْ إِلَّا يَظُنُّونَ

Qiyomatni inkor qiluvchilar: “Hayot faqat shu dunyodagi yashashimizdir. Birimiz oʻlib, boshqamiz yashab yuraveramiz. Bizlarni Alloh emas, balki faqat zamon oʻtishigina oʻldiradi”, – dedilar. Holbuki, ularda bu haqida biror hujjatga ega boʻlgan bilim yoʻqdir. Ular faqat shunday gumon qiladilar, xolos.

2023

وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ مَا كَانَ حُجَّتَهُمْ إِلَّا أَنْ قَالُوا ائْتُوا بِآبَائِنَا إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ

Qachon ularga qayta tirilish toʻg‘risidagi oyatlarimiz bayon etuvchi holida tilovat qilinsa, ularning Bizga qarshi behuda hujjatlari faqat: “Agar rostgoʻy boʻlsangiz, ota-bobolarimizni tiriltirib keltiringlar-chi”, – deyishlarigina boʻladi.

2024

هَٰذَا كِتَابُنَا يَنْطِقُ عَلَيْكُمْ بِالْحَقِّ ۚ إِنَّا كُنَّا نَسْتَنْسِخُ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ

Mana bu nomai aʼmol kitobimiz sizlarga faqat haqiqatni aytib beradi. Darhaqiqat, Biz sizlar qilib yurgan amallaringizni ushbu nomai aʼmolga koʻchirib turar edik.

2025

وَإِذَا قِيلَ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَالسَّاعَةُ لَا رَيْبَ فِيهَا قُلْتُمْ مَا نَدْرِي مَا السَّاعَةُ إِنْ نَظُنُّ إِلَّا ظَنًّا وَمَا نَحْنُ بِمُسْتَيْقِنِينَ

Qachonki, sizlarga: “Darhaqiqat, Allohning vaʼdasi rostdir, Qiyomat haqida shubha yoʻqdir”, – deyilsa, sizlar: “Biz qiyomat soati nima ekanini bilmaymiz, faqat gumon qilamiz, xolos. Biz qiyomat boʻlishiga aniq ishonuvchi emasmiz”, – degan edingiz.

2026

2027

قُلْ أَرَأَيْتُمْ مَا تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَرُونِي مَاذَا خَلَقُوا مِنَ الْأَرْضِ أَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِي السَّمَاوَاتِ ۖ ائْتُونِي بِكِتَابٍ مِنْ قَبْلِ هَٰذَا أَوْ أَثَارَةٍ مِنْ عِلْمٍ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ

Ey Muhammad, mushriklarga: “Sizlar Allohni qoʻyib iltijo qilayotgan butlaringiz haqida xabar berib menga koʻrsatinglar-chi, ular yerdan nimani yaratganlar?! Yoki ular uchun osmonlarni yaratishda sheriklik bormi?! Agar rostgoʻy boʻlsangizlar, menga ushbu Qurʼondan oldin nozil qilingan biror kitobni yoki biror ilmiy asarni keltiringlar-chi!” – deb ayting.

2028

أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ ۖ قُلْ إِنِ افْتَرَيْتُهُ فَلَا تَمْلِكُونَ لِي مِنَ اللَّهِ شَيْئًا ۖ هُوَ أَعْلَمُ بِمَا تُفِيضُونَ فِيهِ ۖ كَفَىٰ بِهِ شَهِيدًا بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ ۖ وَهُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ

Yoki ular: “Muhammad uni oʻzi toʻqib olgan”, – deydilarmi?! Ey Rasulim, ularga: “Agar uni oʻzim toʻqib olgan boʻlsam, u holda, Allohdan keladigan biror narsani mendan qaytarishga qodir emassiz. U Zot bu kitob haqida siz shoʻng‘iyotgan narsalarni yaxshi biluvchidir. Uning Oʻzi men bilan sizlarning oʻrtangizda yetarli guvohdir”, – deb ayting. Shubhasiz, U gunohlarni kechiruvchi – G‘ofur va marhamati keng boʻlgan – Rahim Zotdir.

2029

قُلْ مَا كُنْتُ بِدْعًا مِنَ الرُّسُلِ وَمَا أَدْرِي مَا يُفْعَلُ بِي وَلَا بِكُمْ ۖ إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَىٰ إِلَيَّ وَمَا أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ مُبِينٌ

Ey Muhammad, ularga: “Men payg‘ambarlarning dastlabkisi emasman. Men kelajakda oʻzimga ham sizlarga ham nima qilinishini bilmayman. Men faqat oʻzimga vahiy qilinadigan narsaga ergashaman. Men faqat qiyomat azobidan aniq bir ogohlantiruvchiman”, – deb ayting.

2030

قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ كَانَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَكَفَرْتُمْ بِهِ وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَلَىٰ مِثْلِهِ فَآمَنَ وَاسْتَكْبَرْتُمْ ۖ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ

Ularga: “Ey mushriklar, qani aytinglar-chi, agar ushbu Qurʼon Allohning huzuridan boʻlsa-yu, sizlar uni inkor qilib turibsiz holbuki, bani Isroil avlodidan boʻlgan bir guvoh ham bu Qurʼonning oʻxshashiga guvohlik berib, iymon keltirib turibdi. Sizlar esa iymon keltirmay takabbarlik qilganingiz nimasi?! Albatta, Alloh zolimlar qavmini hidoyat qilmas”, – deb ayting.

2031

2032

إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ

Shubhasiz, Robbimiz yagona Alloh, – deb, soʻngra toʻg‘ri yoʻlda qoim turgan kimsalar uchun xavf yoʻqdir va ular g‘am chekmaydilar.

2033

وَوَصَّيْنَا الْإِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ إِحْسَانًا ۖ حَمَلَتْهُ أُمُّهُ كُرْهًا وَوَضَعَتْهُ كُرْهًا ۖ وَحَمْلُهُ وَفِصَالُهُ ثَلَاثُونَ شَهْرًا ۚ حَتَّىٰ إِذَا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَبَلَغَ أَرْبَعِينَ سَنَةً قَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَالِدَيَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَاهُ وَأَصْلِحْ لِي فِي ذُرِّيَّتِي ۖ إِنِّي تُبْتُ إِلَيْكَ وَإِنِّي مِنَ الْمُسْلِمِينَ

Biz insonga ota-onasiga yaxshilik qilishni buyurdik. Onasi uni qornida qiynalib koʻtarib yurgan va uni qiynalib tuqqandir. Unga homiladorligi va uni sutdan ajratish muddati oʻttiz oydir. Bas, qachonki, u voyaga yetib, qirq yoshga toʻlganida: “Ey Robbim, menga va ota-onamga inʼom etgan neʼmatingga shukr qilishga va Oʻzing rozi boʻladigan solih amalni qilishga meni muvaffaq qilgin va men uchun zurriyotimni isloh qil! Albatta, men Senga gunohlarimdan tavba qildim va albatta, men musulmonlardanman”, – deydi.

2034

2035

وَالَّذِي قَالَ لِوَالِدَيْهِ أُفٍّ لَكُمَا أَتَعِدَانِنِي أَنْ أُخْرَجَ وَقَدْ خَلَتِ الْقُرُونُ مِنْ قَبْلِي وَهُمَا يَسْتَغِيثَانِ اللَّهَ وَيْلَكَ آمِنْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَيَقُولُ مَا هَٰذَا إِلَّا أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ

Yana bir kimsa borki, ota-onasiga: “Uf, sizlarga, menga oʻlgandan keyin qabrdan qayta chiqarilishimni vaʼda qilyapsizlarmi?! Holbuki, mendan oldin ham avlodlar oʻtgan-ku nima ular tirildimi?!” – deydi. U ikkisi Allohdan madad tilagan hollarida farzandiga qarab: “Holingga voy boʻlgur, Allohga iymon keltirgin! Allohning vaʼdasi haqdir”, – deydilar. Farzand esa ularga: “Bular bari avvalgilarning afsonalaridir”, – deydi.

2036

أُولَٰئِكَ الَّذِينَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا خَاسِرِينَ

Ana oʻshalarga oʻzlaridan avval oʻtgan jin va ins ummatlari qatorida azob haqidagi soʻz muqarrar boʻlgandir. Albatta, ular ziyon koʻruvchilardan boʻldilar.

2037

وَاذْكُرْ أَخَا عَادٍ إِذْ أَنْذَرَ قَوْمَهُ بِالْأَحْقَافِ وَقَدْ خَلَتِ النُّذُرُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ

Ey Muhammad, Od qabilasining birodari Hudni yodga oling! Oʻshanda u qum tepaliklarda qavmini: “Faqat yolg‘iz Allohgagina ibodat qilinglar! Men, haqiqatan, sizlarga ulug‘ kunning azobi kelishidan qoʻrqaman”, – deb ogohlantirgan edi. Vaholanki, undan oldin ham keyin ham ogohlantiruvchi payg‘ambarlar oʻtgan edi.

2038

قَالُوا أَجِئْتَنَا لِتَأْفِكَنَا عَنْ آلِهَتِنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ

Qavmi unga: “Sen bizlarni xudolarimizdan burish uchun keldingmi?! Bas, agar rostgoʻylardan boʻlsang, bizlarga vaʼda qilayotgan azobni keltirgin-chi?” – dedilar.

2039

قَالَ إِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللَّهِ وَأُبَلِّغُكُمْ مَا أُرْسِلْتُ بِهِ وَلَٰكِنِّي أَرَاكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُونَ

Hud ularga: “Azob haqidagi bilim faqatgina Alloh huzuridadir. Men sizlarga oʻzim elchi qilib yuborilgan dinni yetkazaman. Lekin men sizlarni johillik qilayotgan qavm ekaningizni koʻryapman”, – dedi.

2040

وَلَقَدْ مَكَّنَّاهُمْ فِيمَا إِنْ مَكَّنَّاكُمْ فِيهِ وَجَعَلْنَا لَهُمْ سَمْعًا وَأَبْصَارًا وَأَفْئِدَةً فَمَا أَغْنَىٰ عَنْهُمْ سَمْعُهُمْ وَلَا أَبْصَارُهُمْ وَلَا أَفْئِدَتُهُمْ مِنْ شَيْءٍ إِذْ كَانُوا يَجْحَدُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَحَاقَ بِهِمْ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ

Ey Makka ahli, holbuki, Biz boylik va quvvat jihatidan sizlarga bermagan imkonlarni ularga bergan edik. Ularga puxta eshituvchi quloqlar, teran koʻzlar va dillarni ato qilgan edik. Lekin ular Allohning oyatlarini inkor etganlari uchun ularga quloqlari ham koʻzlari ham, dillari ham biror foyda bermadi va ularni oʻzlari masxara qilib yurgan narsalari oʻrab oldi.

АЯТЫ МАСДАР-УЗАК