Аяты масдар-узак إِنَّ (перевод)

1741

أَأَتَّخِذُ مِنْ دُونِهِ آلِهَةً إِنْ يُرِدْنِ الرَّحْمَٰنُ بِضُرٍّ لَا تُغْنِ عَنِّي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئًا وَلَا يُنْقِذُونِ

Men Undan oʻzgalarni iloh qilib olaymi?! Holbuki, agar Rahmon menga biror zarar yetkazishni istasa, u soxta ilohlarning shafoatlari menga biror foyda bermaydi va ular meni azobdan ham qutqara olmaydilar.

1742

إِنِّي إِذًا لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ

U holda men, albatta, aniq zalolatda boʻlaman-ku!

1743

إِنِّي آمَنْتُ بِرَبِّكُمْ فَاسْمَعُونِ

Haqiqatan, men Robbingizga iymon keltirganman, bas, meni tinglanglar.

1744

إِنْ كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ

Faqat birgina dahshatli qichqiriq boʻldi-yu, birdaniga ular oʻchib qoldilar.

1745

وَإِنْ كُلٌّ لَمَّا جَمِيعٌ لَدَيْنَا مُحْضَرُونَ

Albatta, barchalari qiyomatda toʻplangan hollarida huzurimizga hozir qilinuvchidirlar.

1746

وَإِنْ نَشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلَا صَرِيخَ لَهُمْ وَلَا هُمْ يُنْقَذُونَ

Agar xohlasak, ularni suvga g‘arq qilamiz-da, soʻng ular uchun biror yordamchi ham boʻlmaydi va ular halokatdan qutqarilmaydilar.

1747

وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ أَنْفِقُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ قَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنُطْعِمُ مَنْ لَوْ يَشَاءُ اللَّهُ أَطْعَمَهُ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ

Agar ularga: “Alloh sizlarga rizq qilib bergan narsalardan muhtojlarga ehson qilinglar”, – deyilsa, kufr keltirgan kimsalar iymon keltirganlarga istehzo bilan: “Agar Alloh xohlasa, uni Oʻzi yediradigan kimsani biz taomlantiramizmi?! Sizlar, aniq zalolatdasizlar”, – deydilar.

1748

وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَٰذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ

Yana ular: “Agar rostgoʻy boʻlsangizlar, aytinglar-chi, mana shu vaʼda qilinayotgan azob qachon boʻladi?” – deydilar.

1749

إِنْ كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ جَمِيعٌ لَدَيْنَا مُحْضَرُونَ

Faqatgina bir qichqiriq boʻldi va darhol ularning barchalari Bizning huzurimizda hozir qilinuvchidirlar.

1750

إِنَّ أَصْحَابَ الْجَنَّةِ الْيَوْمَ فِي شُغُلٍ فَاكِهُونَ

Albatta, jannat ahli bu kunda rohat va farog‘at ishlari bilan xursanddirlar.

1751

أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يَا بَنِي آدَمَ أَنْ لَا تَعْبُدُوا الشَّيْطَانَ ۖ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ

Men sizlarga: “Ey Odam bolalari, shaytonga ibodat qilmanglar, albatta, u sizlarga aniq dushmandir”, – deb amr qilmaganmidim?!

1752

وَمَا عَلَّمْنَاهُ الشِّعْرَ وَمَا يَنْبَغِي لَهُ ۚ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ وَقُرْآنٌ مُبِينٌ

Biz Muhammadga sheʼrni oʻrgatmadik va unga shoirlik toʻg‘ri kelmaydi. Bu vahiy faqat zikr va aniq Qurʼondir.

1753

فَلَا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ ۘ إِنَّا نَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَ

Bas, ey Muhammad, sizni ularning soʻzlari xafa qilmasin! Zotan, Biz ularning berkitib yurgan narsalarini ham, oshkora qilayotgan ishlarini ham bilamiz.

1754

إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَيْئًا أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ

Biror narsa yaratishni iroda qilganda, Uning amri faqatgina unga “Boʻl!” deb aytishdir. Bas, U amr qilgan narsa darhol paydo boʻladi.

1755

إِنَّ إِلَٰهَكُمْ لَوَاحِدٌ

Albatta, Ilohingiz yagonadir!

1756

إِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِزِينَةٍ الْكَوَاكِبِ

Darhaqiqat, Biz dunyo osmonini yulduzlar bilan ziynatlab qoʻydik.

1757

فَاسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمْ مَنْ خَلَقْنَا ۚ إِنَّا خَلَقْنَاهُمْ مِنْ طِينٍ لَازِبٍ

Bas, ey Muhammad, Makka kofirlaridan soʻrang, ularni yaratish qiyinroqmi yoki Biz yaratgan narsalarnimi?! Zotan, Biz ularni avval yopishqoq loydan yaratganmiz.

1758

وَقَالُوا إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ

Bu oyatlar faqat aniq bir sehrdir, deydilar.

1759

أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ

Bizlar oʻlib, tuproq va suyaklarga aylanib ketganimizda chindan ham, yana qayta tiriluvchi boʻlamizmi?!

1760

فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ فَإِذَا هُمْ يَنْظُرُونَ

Vaʼda qilingan bu qayta tirilish faqatgina Isrofilning suri bilan chalinuvchi bir qichqiriqdir, xolos. Bas, ular qayta tirilib, Allohning hukmiga qarab turadilar.

АЯТЫ МАСДАР-УЗАК