Unga bir kuni oqshom payti gijinglab turuvchi uchqur otlar koʻrsatilganini eslang.

Ey Muhammad, bandamiz Ayyub Robbisiga nido qilib: “Chindan ham, shayton meni mashaqqat va azobga tutdi”, – degan paytini eslang!

Menda ular bahslashayotgan farishtalardan boʻlgan oliy guruh haqida hech qanday bilim boʻlmagan edi.

Robbingiz farishtalarga: “Albatta, men loydan bashar yaratuvchiman”, – deganini eslang.

Axir, Alloh shaʼniga shirk va farzand nisbat berib yolg‘on soʻzlagan va rost Qurʼonni oʻziga kelgan ondayoq inkor qilgan kimsadan ham zolimroq odam bormi?! Yoki jahannamda kofirlar uchun joy yoʻqmi?!

Kufr keltirgan kimsalarga qiyomat kuni: “Sizlarni dunyoda iymonga chaqirilganda, kofir boʻlgan paytingizdagi Allohning nafrati sizning oʻzingizga hozirgi nafratingizdan kattaroqdir”, – deb nido qilinadi.

Ey Muhammad, ularni yaqinlashuvchi qiyomat kunidan ogohlantiring. Oʻshanda ularning yuraklari halqumlariga tiqilib, g‘amlarini yutib turadilar. U kunda zolimlar uchun doʻst ham amriga itoat qilinadigan shafoatchi ham boʻlmaydi.

Oʻshanda ular doʻzaxda oʻzaro tortishib, zaiflar mutakabbirlarga: “Bizlar dunyoda sizlarga ergashgan edik, endi, sizlar bizlardan doʻzax otashining biror boʻlagini daf qila olasizlarmi?” – deydilar.

Oʻshanda ular doʻzaxda boʻyinlarida kishan va zanjirlar bilan sudraladilar.

Oʻshanda payg‘ambarlari ularning oldilaridan ham, orqalaridan ham kelib: “Faqat yagona Allohga ibodat qilinglar”, der edilar. Ular esa: “Agar Robbimiz payg‘ambar yuborishni xohlaganida, albatta, farishtalarni payg‘ambar qilib tushirar edi. Bas, sizlar elchi qilib yuborilgan dinni biz inkor qiluvchilarmiz”, – dedilar.

Ibrohim otasiga va qavmiga qarab: “Men sizlar ibodat qilayotgan maʼbudalardan bezorman”, – deganini eslang.

Kufr yoʻlini tanlash bilan oʻzlaringizga zulm qilganlaringiz sababli bu kunda azobda sherik ekaningiz sizlarga aslo foyda bermaydi.

Kufr keltirgan kimsalar iymon keltirganlarga: “Agar bu Qurʼon yaxshi boʻlganida anavi quyi tabaqalar unga bizlardan oldin bormagan boʻlar edilar”, – dedilar. Mana bu Qurʼon bilan hidoyat topa olishmagach: “Bu qadimgi uydirmadir”, – deydilar.

Ey Muhammad, Od qabilasining birodari Hudni yodga oling! Oʻshanda u qum tepaliklarda qavmini: “Faqat yolg‘iz Allohgagina ibodat qilinglar! Men, haqiqatan, sizlarga ulug‘ kunning azobi kelishidan qoʻrqaman”, – deb ogohlantirgan edi. Vaholanki, undan oldin ham keyin ham ogohlantiruvchi payg‘ambarlar oʻtgan edi.

Ey Makka ahli, holbuki, Biz boylik va quvvat jihatidan sizlarga bermagan imkonlarni ularga bergan edik. Ularga puxta eshituvchi quloqlar, teran koʻzlar va dillarni ato qilgan edik. Lekin ular Allohning oyatlarini inkor etganlari uchun ularga quloqlari ham koʻzlari ham, dillari ham biror foyda bermadi va ularni oʻzlari masxara qilib yurgan narsalari oʻrab oldi.

Ey Muhammad, huzuringizga bir guruh jinlarni Qurʼon tinglasinlar, deb yuborganimizni eslang. Bas, qachonki, ular Qurʼon tilovatiga hozir boʻlishgach, bir-birlariga: “Jim boʻlinglar”, – dedilar. Bas, qachonki, tilovat tugatilgach, ular oʻz qavmlari oldiga ogohlantiruvchi boʻlgan hollarida qaytib ketdilar.

Ey Muhammad, darhaqiqat, Alloh moʻminlardan daraxt ostida sizga bayʼat qilayotgan vaqtlarida rozi boʻldi. Bas, Alloh ularning dillaridagi sadoqatni bilib, ularga xotirjamlik tushirdi va ularni Xaybar jangidagi yaqin g‘alaba bilan mukofotladi.

Oʻshanda kufr keltirgan kimsalar qalblariga qiziqqonlikni – johiliyat qiziqqonligini joylaganlarida, Alloh Oʻz payg‘ambarining va moʻminlarning ustiga xotirjamligini tushirdi. Hamda ularga taqvo kalimasini lozim koʻrdi. Ular oʻsha taqvo kalimasiga juda haqli va loyiq edilar. Alloh barcha narsani biluvchi Zotdir.

Zotan, oʻng va chap tomonda oʻtirgan ikki yozib turuvchi farishta boʻlayotgan barcha ishlarni qabul qilib turadilar.

Oʻshanda ular Ibrohimning huzuriga kirib: “Salom”, – deyishganda, u ham: “Salom, ey notanish qavmlar”, – dedi.