ض غ ن
З-ғ-н
ضِغْن ва ضَغْن: Шиддатли адоват. Кўплиги أَضْغَان шаклида келади. Аллоҳ буюради: أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ أَنْ لَنْ يُخْرِجَ اللَّهُ أَضْغَانَهُمْ: Қалбларида касаллик бўлганлар, Аллоҳ уларнинг адоватларини ошкор қилмайди, деб ўйладиларми? (47/Муҳаммад 29). Араблар ташбеҳ йўли билан туя ҳақида шундай дейишади: نَاقَةٌ ذَاتُ ضِغْنٍ: Ўжар туя. قَنَاةٌ ضَغِنَةٌ: Эгри найза/таёқ. إِضْغَان: Кийим, қурол ва шунга ўхшаш нарсаларга ўраниш.

