Кейин Закариё меҳробдан қавмининг олдига чиқиб, уларга эртаю кеч Аллоҳга тасбеҳ айтишни ишора қилди.
Сиз қидирган ق و م масдар-ўзагидан ҳосил бўлган 660 та оят мавжуд.
to'g'ri, va qiladilar, tik turib qoldilar, va qiling, qavmiga, qavmim, qavmi uchun, qiyomat, qavmlar uchun, maqom-
Қуйида ўша оятлар арабча матни ва ўзбекча таржимаси билан келтирилган.
Кейин Закариё меҳробдан қавмининг олдига чиқиб, уларга эртаю кеч Аллоҳга тасбеҳ айтишни ишора қилди.
Сўнг Марям боласини кўтарган ҳолда қавмига келди. Улар: “Эй Марям, сен қизиқ иш қилибсан-ку!” – дедилар.
Исо ўз қавмига: “Албатта, Аллоҳ Роббим ва Роббингиздир. Бас, Унга ибодат қилинглар. Мана шу тўғри йўлдир”, – деди.
Қачонки уларга аниқ оятларимиз тиловат қилинса, куфр келтирганлар кибрланиб иймон келтирганларга: “Икки гуруҳнинг қайси бири дунёдаги мақом ва мавқе жиҳатидан яхшироқдир?” – дедилар.
Уларнинг барчаси қиёмат куни Унинг ҳузурига ёлғиз ҳолда келувчидир.
Эй Муҳаммад, албатта, Биз бу Қуръонни тақводорларга жаннат билан хушхабар беришингиз ва қайсар қавмни жаҳаннам билан огоҳлантиришингиз учун уни сизнинг тилингизга осон қилиб қўйдик.
Ҳақиқатан, Мен Аллоҳман! Мендан ўзга илоҳ йўқ! Бас, Менгагина ибодат қил ва Мени зикр қилиш учун намозни тўкис адо қил!
Фиръавн ўз қавмини адаштирди ва тўғри йўлга бошламади.
Эй Мусо, қавмингдан нега илдамлаб кетдинг?
Аллоҳ унга: “Ҳақиқатан, Биз сенинг ортингдан қавмингни имтиҳон қилиб кўрдик. Сомирий номли киши уларни йўлдан оздирди”, – деди.
Кейин, Мусо ўз қавмига ғазабланган ва афсусланган ҳолда қайтиб келиб: “Эй қавмим, Роббингиз сизларга Таврот нозил қилиниши ҳақида чиройли ваъда қилмаганмиди?! Сизларга ўтган вақт узун кўриниб кетдими ёки устингизга Роббингиз томонидан ғазаб тушишини хоҳлаб, менга берган ваъдангизни буздингизми?!” – деди.
Кейин, Мусо ўз қавмига ғазабланган ва афсусланган ҳолда қайтиб келиб: “Эй қавмим, Роббингиз сизларга Таврот нозил қилиниши ҳақида чиройли ваъда қилмаганмиди?! Сизларга ўтган вақт узун кўриниб кетдими ёки устингизга Роббингиз томонидан ғазаб тушишини хоҳлаб, менга берган ваъдангизни буздингизми?!” – деди.
Шунда улар: “Бизлар сенга берган ваъдани ўз ихтиёримиз билан бузмадик. Лекин бизлар Мисрдан чиқиб келаётганимизда, қавмнинг зеб-зийнатларидан иборат нарсаларни кўтариб чиққан эдик. Кейин Сомирийнинг кўрсатмаси билан уларни оловга ташладик. Сўнгра Сомирий ҳам нарсаларини оловга ташлади”, – дедилар.
Ҳолбуки, Ҳорун бузоққа сиғинишларидан олдин уларга: “Эй қавмим, сизлар бу билан имтиҳон қилиндингиз. Роббингиз, шубҳасиз, ягона Раҳмондир. Бас, менга эргашинглар ва амримга итоат қилинглар!” – деган эди.
Ким ундан юз ўгирса, бас, шубҳасиз, у қиёмат кунида оғир гуноҳ юкини кўтаради.
Улар у юк остида мангу қоладилар. Қиёмат кунида улар учун жуда ёмон юк бўлади.
Барча юзлар тирик ва доим турувчи Аллоҳга бош эгди. Ким зулмни кўтариб келган бўлса, албатта, ноумид бўлди.
Ким Менинг эслатмамдан юз ўгирса, бас, албатта, унинг учун дунёда тор ҳаёт бўлади. Ҳамда уни қиёмат кунида кўзлари кўр ҳолда тирилтирамиз.
Олдин қанчалаб золим қишлоқ аҳлларини ҳалок қилдик ва уларнинг кетидан бошқа қавмларни пайдо қилдик.
Биз қиёмат куни учун адолатли тарозилар қўямиз, бас, бирор жонга заррача зулм қилинмайди. Агар амаллар хардал ўсимлиги донасининг оғирлигича бўлса ҳам, ўшани келтирамиз! Ҳисоб кўрувчи сифатида Ўзимиз кифоя қиламиз.