Албатта, Аллоҳнинг оятлари ҳақида ўзларига келган бирор ҳужжатсиз тортишадиган кимсаларнинг кўнгилларида кибр бор. Улар ўзлари орзу қилган бу кибрларига етишувчи эмаслар. Бас, сиз Аллоҳдан паноҳ сўранг. Албатта, У ҳамма нарсани эшитиб турувчи – Самиъ ва бўлаётган ишларни кўриб турувчи – Басир Зотдир.

Ана ўша Аллоҳ сизнинг Роббингиздир. У барча нарсанинг яратувчисидир. Ундан ўзга илоҳ йўқдир. Бас, ҳақдан қаёққа бурилиб кетяпсизлар?!

У ҳамиша тирикдир. Ундан ўзга илоҳ йўқ. Бас, эй мўминлар, сизлар динни Унга холис қилган ҳолингизда дуо қилинглар. Барча оламларнинг Роббиси Аллоҳга ҳамд бўлсин.

Биз сиздан олдин ҳам кўплаб пайғамбарларни юборганмиз. Улардан сизга қиссасини айтиб берганимиз ҳам, яна улардан сизга қиссасини айтиб бермаганимиз ҳам бордир. Ҳеч бир пайғамбарга Аллоҳнинг изнисиз бирор мўъжиза келтириш мумкин бўлмайди. Бас, қачонки, Аллоҳнинг амри келганда, ҳақ билан ҳукм чиқарилади ва ўшанда ботил иш қилиб юрувчилар зиён кўрадилар.

Ўшанда пайғамбарлари уларнинг олдиларидан ҳам, орқаларидан ҳам келиб: “Фақат ягона Аллоҳга ибодат қилинглар”, дер эдилар. Улар эса: “Агар Роббимиз пайғамбар юборишни хоҳлаганида, албатта, фаришталарни пайғамбар қилиб туширар эди. Бас, сизлар элчи қилиб юборилган динни биз инкор қилувчилармиз”, – дедилар.

Бундай хислатга фақат сабрли кимсалар эришадилар. Унга, фақат улуғ насиба эгасигина қовушади.

Бундай хислатга фақат сабрли кимсалар эришадилар. Унга, фақат улуғ насиба эгасигина қовушади.

Эй Муҳаммад, сизга ҳам кофирлар томонидан сиздан олдинги пайғамбарларга айтилган нарсаларгина айтилмоқда. Шубҳасиз, Роббингиз мағфират соҳиби ва аламли азоб эгасидир.

Қиёмат соатининг қачон бўлиши ҳақидаги илм Аллоҳнинг Ўзига қайтарилади. Барча меваларнинг гулкосаларидан чиқиши ҳам, бир аёлнинг нимага ҳомила бўлиши ҳам, нимани туғиши ҳам, фақат Унинг илми билан бўлади. Қиёмат кунида У зот мушрикларга: “Ўзингиз тўқиб олган Менинг шерикларим қани?! – деб нидо қилади. Мушриклар: “Сенга билдирамизки, орамизда шерикларинг борлигига бирорта ҳам гувоҳ йўқ”, – дейдилар.

Аввалги ўтган қавмлар ўзларига ажралмаслик ҳақида билим келганидан сўнг ўзаро ҳасад қилишиб, фирқаларга бўлиниб кетганлар. Агар Роббингиз томонидан азоблашни маълум муддатгача кечиктириш ҳақида сўз ўтмаганида, улар орасида албатта ҳукм чиқарилган бўлар эди. Аниқки, улардан кейин Таврот ва Инжил китобларига ворис қилинган яҳудий ва насроний кимсалар ундан шубҳададирлар.

Аллоҳнинг иймон келтирган ва солиҳ амалларни қилган бандаларига берадиган хушхабари мана шудир. Эй Муҳаммад, уларга: “Мен сизлардан бу даъватим учун ҳақ сўрамайман, фақат қариндошчиликдаги меҳринигина сўрайман”, – деб айтинг. Кимки, бирор яхши амал қилса, унинг учун ўша амалида яхшиликни зиёда қиламиз. Албатта, Аллоҳ гуноҳларни кечирувчи – Ғофур ва кўп савоб берувчи – Шакур Зотдир.

Эй Муҳаммад, агар мушриклар шунда ҳам иймон келтиришдан юз ўгирсалар, бас, Биз сизни уларнинг устига қўриқчи қилиб юбормаганмиз. Сизнинг зиммангизда фақат ваҳийни етказиш бор, холос. Дарҳақиқат, Биз инсонга Ўз томонимиздан раҳмат қилиб неъмат тоттирган вақтимизда бу билан хурсанд бўлади, аммо агар уларга ўз қўллари билан қилган гуноҳлари сабабли бирор ёмонлик етса, бас, албатта, инсон ношукрлик қилади.

Аллоҳ инсонга бевосита сўзлаши мумкин эмас. Фақат ваҳий орқали ё парда ортидан ёки фаришталарни элчи қилиб юбориб гапиради. Ўз изни билан хоҳлаган нарсани ваҳий қилади. Албатта, У шаъни улуғ – Алий ва ҳикмат эгаси бўлган – Ҳаким Зотдир.

Улар ҳам ўзларига келган пайғамбарни фақат истеҳзо қилган эдилар.

Мушриклар: “Агар Раҳмон хоҳлаганида, бизлар уларга ибодат қилмаган бўлар эдик”, – дейдилар. Улар учун бунга ҳеч қандай маълумот йўқдир. Улар фақат ёлғон гапиряптилар.

Эй Муҳаммад, шунингдек, сиздан аввал қайси бир шаҳарга огоҳлантирувчи пайғамбар юборсак у жойнинг маишатпарастлари: “Албатта, бизлар ота-боболаримизни бир миллат устида топганмиз ва албатта, бизлар уларнинг изларидан эргашувчилармиз”, – деб айтганлар.

Мен фақат мени яратган Зотга ибодат қиламан. Бас, У мени ҳақ динга ҳидоят қилади.

Биз уларга қайси бир мўъжизани кўрсатсак, албатта, у ўзидан олдинги шеригидан каттароқ бўлар эди. Шояд куфрдан иймонга қайтсалар, деб уларни азобга тутдик.

Улар: “Бизларнинг илоҳларимиз яхшироқми ёки уми?!” – дейдилар. Улар сизга бу мисолни фақатгина тортишиш учун келтирадилар. Аслида улар хусуматчи қавмдирлар.

У фақатгина Биз пайғамбарлик инъом этган бир бандадир. Биз уни отасиз дунёга келтириш билан бани Исроил авлоди учун бир мисол қилдик.