Аллоҳдан буйруқ бўлгунча уларни дўзахга ташламай тўхтатиб туринглар. Чунки улар дунёдаги қилмишлари тўғрисида сўралувчидирлар.

Эргашганлар ўз раҳнамоларига: “Ҳақиқатан, сизлар биз ишониб яхшилик кутадиган ўнг томондан келар эдингиз”, – дейдилар.

Бас, энди бизларга Роббимизнинг азоб ҳақидаги сўзи муқаррар бўлди. Энди, бизлар бу азобни тотувчилармиз.

Чунки бизлар йўлдан озувчи бўлганимиз учун сизларни ҳам йўлдан урдик.

Бас, албатта, улар ўша кунда азобда шерикдирлар.

Албатта, Биз гуноҳкорларни мана шундай азобга дучор қиламиз.

Чунки уларга: “Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ”,дейилганда, такаббурлик қилар эдилар.

Мушриклар: “Нима, бизлар бир мажнун шоирни деб илоҳларимизни тарк қиламизми?” – деб айтардилар.

Эй жиноятчилар, сизлар, шак-шубҳасиз, аламли азобни тотувчидирсизлар!

Улардан бири: “Менинг дунёда бир дўстим бор эди”, – дейди.

У менга: “Чиндан ҳам сен ўлганимиздан кейин яна қайта тирилишимизни тасдиқ қилувчиларданмисан?” – дер эди.

Ўлиб, тупроқ ва суякларга айланиб кетган вақтимизда ҳақиқатан, ҳам қайта тирилиб жазоланувчимизми?, – деб айтарди.

Шундан кейин: “Аллоҳга қасамки, мени ҳам ҳалок қилишингга оз қолган экан”, – дейди.

Албатта, мана бу жаннат неъматлари улкан ютуқдир!

Ҳақиқатан, Биз бу заққум дарахтини золимлар учун фитна қилиб қўйдик.

Чиндан ҳам, у дўзах қаъридан ўсиб чиқадиган бир дарахтдир.

Бас, дўзах аҳллари, албатта, ундан еювчи ва қоринларни у билан тўлдирувчидирлар.

Сўнгра, бунинг устига, уларга қайноқ сувдан аралаштириш ҳам бордир.

Сўнгра уларнинг қайтар жойлари, албатта, дўзах томон бўлади.

Албатта, улар ўзларининг ота-боболарини ҳақ йўлдан адашган ҳолда топдилар.