ط و ي
Т-в-й
طَوَيْتُ الشَّيْءَ طَيًّا : Бир нарсани ўрадим. Масалан, طَيُّ الدَّرْجِ /ўрамнинг ўралиши, каби. Ушбу оят шу маънодадир: يَوْمَ نَطْوِي السَّمَاءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِ : Осмонни, китобни ўраган каби ўрайдиган кунимиз (21/Анбиё 104). طَوَيْتُ الْفَلاَةَ /Чўлни босиб ўтдим, деган сўз ҳам шу маънодан келиб чиқади. طَيّ сўзи умрнинг тугаши маъносида ишлатилади. طَوَى اللهُ عُمْرَهُ /Аллоҳ унинг умрини ўради/жонини олди, дейилади. Шоир шундай дейди:
طَوَتْكَ خُطُوبُ دَهْرِكَ بَعْدَ نَشْرٍ -304
304- Замонанг воқеалари сени ёйгандан сўнг ўради/йўқ қилди.
وَالسَّماوَاتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ : Осмонлар ҳам Унинг қудрат қўлида ўралгандир (39/Зумар 67) ояти сўзнинг ҳам биринчи маъносидан, ҳам иккинчи маъносидан бўлиши мумкин. Иккинчисига кўра унинг маъноси مُهْلَكَات (осмонлар йўқ бўлгандир) шаклида бўлади. إِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى : Сен муқаддас водий Туводасан (20/Тоҳо 12). Баъзиларга кўра оятда келган طُوًى сўзи Аллоҳ таолонинг Мусо алайҳиссаломга нидо қилган водийсининг номидир. Баъзиларга кўра эса мазкур сўз танланиш йўли билан Мусо алайҳиссалом учун юзага келган бир ҳолатга ишорадир; гўё масофа унинг устига ўралиб қисқарган; агар унга ўз саъй-ҳаракати билан етишга мажбур бўлганида, унга узоқ туюларди.
Баъзиларга кўра, إِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى : Сен муқаддас водий дасан
طَوَتْكَ خُطُوبُ دَهْرِكَ بَعْدَ نَشْرٍ -304
304- Замонанг воқеалари сени ёйгандан сўнг ўради/йўқ қилди.
وَالسَّماوَاتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ : Осмонлар ҳам Унинг қудрат қўлида ўралгандир (39/Зумар 67) ояти сўзнинг ҳам биринчи маъносидан, ҳам иккинчи маъносидан бўлиши мумкин. Иккинчисига кўра унинг маъноси مُهْلَكَات (осмонлар йўқ бўлгандир) шаклида бўлади. إِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى : Сен муқаддас водий Туводасан (20/Тоҳо 12). Баъзиларга кўра оятда келган طُوًى сўзи Аллоҳ таолонинг Мусо алайҳиссаломга нидо қилган водийсининг номидир. Баъзиларга кўра эса мазкур сўз танланиш йўли билан Мусо алайҳиссалом учун юзага келган бир ҳолатга ишорадир; гўё масофа унинг устига ўралиб қисқарган; агар унга ўз саъй-ҳаракати билан етишга мажбур бўлганида, унга узоқ туюларди.
Баъзиларга кўра, إِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى : Сен муқаддас водий дасан

