ض ب ح

وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا : Пишқириб пишқириб чопадиган отлар билан қасам ичаман (100/Одиёт 1). Баъзиларга кўра, оятдаги ضَبْحًا сўзи — тулкининг увиллаши бўлмиш ضُبَاح га ўхшатилган от пишқириғи товушининг маъносини англатади. Баъзиларга кўра эса, ундан мақсад тез чопувчилардир. Баъзан бу сўз чопиш маъносида ҳам ишлатилади. Бошқа баъзилар эса ضَبْح сўзи ضَبْع сингари эканлигини айтадилар. У эса чопишда олд оёқларни олдинга чўзишдир. Баъзилар эса бу сўзнинг асл маъноси ўтин ёқиш эканлигини айтадилар. Шунга кўра, отнинг чопиши ўтиннинг ёнишига ўхшатилган; худди кўп ҳаракат қилиши жиҳатидан у оловга ўхшатилгани каби.