ضُرّ : Ёмон ҳолатдир. Бу ё илм, фазилат ва иффатнинг камлиги сабабли кишининг ўз нафсида юз беради; ё аъзоларининг йўқлиги ва нуқсонлари каби кишининг баданида бўлади. Ёки мол ва мансаб камчилиги каби зоҳирий бир ҳолатда бўлади. فَكَشَفْنَا مَا بِهِ مِنْضُرٍّ : Ундаги заҳматни кетказдик (21/Анбиё 84) ояти юқорида зикр этилган ҳар уч ҳолат учун ҳам бўлиши мумкин. وَإِذَا مَسَّ الْإِنْسَانَالضُّرُّ : Инсонга бир зарар етганда (10/Юнус 12); فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُضُرَّهُمَرَّ كَأَنْ لَمْ يَدْعُنَا إِلَىضُرٍّمَسَّهُ : Биз ундан зарарини кетказсак, гўё унга етган бир зарардан ўтиб, Бизга дуо қилмагандек кетаверади (10/Юнус 12). ضَرَّهُ ضُرًّا : Унга бир зарар етказди. لَنْيَضُرُّوكُمْإِلَّا أَذًى : Улар сизларга озордан бошқа ҳеч қандай зараретказа олмаслар (3/Оли Имрон 111) ояти, мўминларнинг эътиборини аҳли китоб томонидан уларга етадиган зарарнинг камлигига қаратмоқда ва бошларига келадиган зарарга қарши уларга ишонч бермоқда. Бу худди мана бу оятларга ўхшайди: وَإِنْ تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوالَايَضُرُّكُمْكَيْدُهُمْ شَيْئًا : Агар сабр қилсангиз ва Аллоҳдан қўрқсангиз, уларнинг макри сизларга ҳеч қандай зараретказа олмас (3/Оли Имрон 120); وَلَيْسَبِضَارِّهِمْشَيْئًا إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ : Шайтон,Аллоҳнинг изнисиз, мўминларга ҳеч қандай зараретказа олмас (58/Мужодала 10); وَمَا (2/Бақара 102). (22/Ҳаж 13). Бу икки оятнинг биринчисида, билиб ва хоҳлаб юз берадиган зарар ва манфаат кўзда тутилган. Оят, Аллоҳдан бошқа сиғиниладиган нарса жонсиз бир мавжудот бўлгани сабабли на зарар, на манфаатни қасд қила олмаслигига ишора қилади. Иккинчи оятда эса, Аллоҳдан бошқа сиғиниладиган илоҳдан ёрдам сўрашдан ва унга сиғинишдан келиб чиқадиган нарса кўзда тутилган; унинг қасди билан ундан юз берадиган нарса эмас. (25/Фурқон 3). : (65/Талоқ 6); (2/Бақара 231). (31/Луқмон 24). (5/Моида 3). (27/Намл 62) ояти ҳар икки мажбурлаш турини ҳам қамраб олади. Зарурий нарса ҳам уч қисмга бўлинади: 1- Хоҳлаб эмас, мажбурлаш билан бўлган: Кучли эсган шамол тебратган дарахт каби. 2- Усиз яшаб бўлмайдиган нарса: Баданнинг мавжудлигини сақлаш борасида инсон учун зарур бўлган озуқа каби. 3- Акси имконсиз бўлган нарса: Масалан шундай дейиш каби: Бир жисмнинг айни вақтда икки алоҳида жойда бўлиши зарурий равишда имконсиздир.
هُمْ
بِضَارِّينَ
بِهِ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ :
Аллоҳнинг изнисиз бу билан ҳеч кимга зараретказа олмасдилар
(2/Бақара 102). وَيَتَعَلَّمُونَ مَا
يَضُرُّهُمْ
وَلَا يَنْفَعُهُمْ
:
Улар ўзларига зараркелтириб, фойда бермайдиган нарсаларни ўрганар эдилар
يَدْعُو مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَا
يَضُرُّهُ
وَمَا لَا يَنْفَعُهُ :
У Аллоҳни қўйиб, ўзига на зараритегадиган, на фойдаси бўладиган нарсаларга илтижо қилади
(22/Ҳаж 12); يَدْعُو لَمَنْ
ضَرُّهُ
أَقْرَبُ مِنْ نَفْعِهِ :
Ўзига зарари фойдасидан яқинроқ бўлганга илтижо қилади
Мушриклар Аллоҳни бир четга қўйиб, ҳеч нарса ярата олмайдиган, ўзлари бир яралувчи бўлган, ўзларига на зарар ва на фойда тегиза олмайдиган; ўлдиришга, яшатишга ва қайта тирилтиришга кучлари етмайдиган илоҳларни тутдилар
На ёзувчига, на гувоҳлик берувчига зараретказилмасин
(2/Бақара 282). Оятда келган لاَ يُضَآرَّ феъли, фоилга муснад/маълум бўлиши мумкин; гўё шундай дейилган: لاَيُضَارِرْ . Мазкур феъл мажҳул ҳам бўлиши мумкин; бу ҳолда эса لاَ يُضَارَرْ тақдирида бўлади. Яъни уни гувоҳликка чақириш билан ўз ҳунаридан ва касбидан тўсиб қўйиш орқали зарарга учратилмасин.
لَا
تُضَارَّ
وَالِدَةٌ بِوَلَدِهَا :
Ҳеч бир она боласи сабабли зараргаучратилмасин
(2/Бақара 233) оятида келган لاَ تُضَآرَّ феъли марфуъ ўқилганда; унинг лафзи хабар, лекин маъноси амрдир. Мафтуҳ ўқилганда эса амрдир. Аллоҳ буюради: وَلَا تُمْسِكُوهُنَّ
ضِرَارًا
لِتَعْتَدُوا :
Ҳақларини поймол қилиб, зараретказиш учун талоқ қилинган аёлларни ушлаб турманг
ضَرَّة сўзининг асл маъноси, зарар етказувчи амалдир. Бир эркакнинг никоҳи остида бўлган икки аёлнинг ҳар бирига ضَرَّة дейилади. Чунки одамлар, ҳар бир кундошнинг иккинчисига зарар етказишига ишонадилар. Уларнинг ушбу қараши сабабли Пайғамбар (сав) шундай буюрганлар: لاَ تَسْأَلِ الْمَرْأَةُ طَلاَقَ أُخْتِهَا لِتَكْفِئَ مَا فِي صَحْفَتِهَا :
Бир аёл, синглисининг идишидагини олиш учун унинг талоқ қилинишини сўрамасин.
ضِرَار : Кундош билан уйланиш. رَجُلٌ مُضِرٌّ : Икки ва ундан ортиқ хотин эгаси бўлган эркак. اِمْرَأَةٌ مُضِرٌّ : Кундоши бор аёл. اِضْطِرَار : Инсонни ўзига зарар етказадиган нарсага мажбурлашдир. Урфда эса; инсонни ёқтирмаган нарсасига мажбурлаш маъносидадир. Бу ҳам икки қисмга бўлинади:
1- Ташқи бир сабаб туфайли бўладиган мажбурлаш: Бўйсуниб бир ишни қилгунга қадар урилган ёки таҳдид қилинган ёхуд ёқтирмаган нарсаларини қилишга мажбурланган инсон каби. Бу маънода Аллоҳ буюради: وَمَنْ كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلًا ثُمَّ
أَضْطَرُّهُ
إِلَى عَذَابِ النَّارِ :
Куфр келтирганни оз муддат фойдалантираман, сўнгра уни дўзах азобига мажбур қиламан
(2/Бақара 126); نُمَتِّعُهُمْ قَلِيلًا ثُمَّ
نَضْطَرُّهُمْ
إِلَى عَذَابٍ غَلِيظٍ :
Уларни бироз яшатамиз, сўнгра оғир бир азобга мажбур қиламиз
2- Ички бир сабаб туфайли бўладиган мажбурлаш: Бу ҳам ё кишидаги бир кучнинг мажбурлаши билан бўлади ва уни даф этиш/бажармаслик билан киши ўлмайди: Кучли равишда ичкилик ичишни ёки қимор ўйнашни хоҳлаган киши каби. Ёки уни даф этиш билан кишининг ўладиган бир кучнинг мажбурлаши билан бўлади: Ҳаддан ташқари очқаб, бир ўлимтикни ейишга мажбур бўлган киши каби. Мана бу оятлар шу маънодадир: إِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَالدَّمَ وَلَحْمَ الْخِنْزِيرِ وَمَا أُهِلَّ بِهِ لِغَيْرِ اللَّهِ فَمَنِ
اضْطُرَّ
غَيْرَ بَاغٍ وَلَا عَادٍ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ :
Аллоҳ сизларга фақат ўлимтикни, қонни, чўчқа гўштини ва Аллоҳдан бошқаси номи билан сўйилган ҳайвон гўштини қатъий ҳаром қилди. Аммо кимда-ким ночорқолса, бошқасининг ҳиссасига қўл узатмай ва зарурат миқдоридан ошмай бу гўштлардан еса, гуноҳ эмас
Ёки Ўзига дуо қилган пайтда ночорқолганга ижобат этадиган, ундаги ёмонликни кетказадиган ва сизларни ер юзининг халифалари қиладиган Зот-ку? Аллоҳ билан бирга бошқа бир илоҳ борми? Қанчалик ҳам кам эслайсизлар
Баъзиларга кўра ضَرَّة сўзи; бармоқ илдизи, эмчак илдизи ва думдан осилиб турган ёғ маъноларини англатади.