ط و ع masdar-o'zagi oyatlari (tarjima)

101

وَأَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْآزِفَةِ إِذِ الْقُلُوبُ لَدَى الْحَنَاجِرِ كَاظِمِينَ ۚ مَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ حَمِيمٍ وَلَا شَفِيعٍ يُطَاعُ

Ey Muhammad, ularni yaqinlashuvchi qiyomat kunidan ogohlantiring. Oʻshanda ularning yuraklari halqumlariga tiqilib, g‘amlarini yutib turadilar. U kunda zolimlar uchun doʻst ham amriga itoat qilinadigan shafoatchi ham boʻlmaydi.

102

ثُمَّ اسْتَوَىٰ إِلَى السَّمَاءِ وَهِيَ دُخَانٌ فَقَالَ لَهَا وَلِلْأَرْضِ ائْتِيَا طَوْعًا أَوْ كَرْهًا قَالَتَا أَتَيْنَا طَائِعِينَ

Soʻngra tutun holatdagi osmonga yuzlanib unga va Yerga: “Ikkovingiz buyrug‘imga ixtiyoriy yoki majburiy holda kelinglar!” – dedi. Osmon va Yer: “Oʻz ixtiyorimiz bilan keldik”, – dedilar.

103

104

فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهُ فَأَطَاعُوهُ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمًا فَاسِقِينَ

Bas, firʼavn qavmini yerga urdi va ular unga itoat qildilar. Darhaqiqat, ular fosiqlar qavmi edilar.

105

وَلَمَّا جَاءَ عِيسَىٰ بِالْبَيِّنَاتِ قَالَ قَدْ جِئْتُكُمْ بِالْحِكْمَةِ وَلِأُبَيِّنَ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِي تَخْتَلِفُونَ فِيهِ ۖ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ

Iso ochiq-oydin hujjatlar bilan kelgan paytda: “Shubhasiz, men sizlarga hikmat bilan oʻzlaringiz ixtilof qilayotgan ayrim narsalarni bayon qilib berish uchun keldim. Bas, Allohdan qoʻrqinglar va menga itoat qilinglar”, – dedi.

106

طَاعَةٌ وَقَوْلٌ مَعْرُوفٌ ۚ فَإِذَا عَزَمَ الْأَمْرُ فَلَوْ صَدَقُوا اللَّهَ لَكَانَ خَيْرًا لَهُمْ

Ularning itoat qilishi va yaxshi soʻz soʻzlashi lozim edi. Endi, qachonki, ish muqarar boʻlganda, ular Allohga sodiq qolsalar, albatta, oʻzlari uchun yaxshi boʻlar edi.

107

ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا لِلَّذِينَ كَرِهُوا مَا نَزَّلَ اللَّهُ سَنُطِيعُكُمْ فِي بَعْضِ الْأَمْرِ ۖ وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِسْرَارَهُمْ

Bu kufrga qaytishlariga sabab – ularning Alloh nozil qilgan Qurʼonni yomon koʻrgan kimsalarga: “Biz ayrim ishlarda sizlarga itoat qilamiz”, – deganlaridir. Holbuki, Alloh ularning yashirgan sirlarini biladi.

108

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَلَا تُبْطِلُوا أَعْمَالَكُمْ

Ey iymon keltirganlar, Allohga itoat qilinglar va Payg‘ambarga itoat etinglar. Munofiqlik yoʻliga kirish bilan qilgan amallaringizni zoe qilmanglar.

109

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَلَا تُبْطِلُوا أَعْمَالَكُمْ

Ey iymon keltirganlar, Allohga itoat qilinglar va Payg‘ambarga itoat etinglar. Munofiqlik yoʻliga kirish bilan qilgan amallaringizni zoe qilmanglar.

110

قُلْ لِلْمُخَلَّفِينَ مِنَ الْأَعْرَابِ سَتُدْعَوْنَ إِلَىٰ قَوْمٍ أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ تُقَاتِلُونَهُمْ أَوْ يُسْلِمُونَ ۖ فَإِنْ تُطِيعُوا يُؤْتِكُمُ اللَّهُ أَجْرًا حَسَنًا ۖ وَإِنْ تَتَوَلَّوْا كَمَا تَوَلَّيْتُمْ مِنْ قَبْلُ يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا أَلِيمًا

Ey Rasulim, aʼrobiylardan jangga chiqmay qolgan munofiq kimsalarga: “Yaqinda sizlar katta kuch egalari boʻlmish bir qavm bilan jang qilishga chaqirilasizlar. Oʻshanda ular bilan urushasizlar yoki ular jangsiz Islomga kiradilar. Bas, agar oʻshanda Payg‘ambarga itoat qilsangizlar, Alloh sizlarga goʻzal mukofot ato qiladi. Agar ilgari yuz oʻgirib ketganlaringizdek yuz oʻgirib ketsangizlar, Alloh sizlarni alamli azob bilan azoblaydi.

111

لَيْسَ عَلَى الْأَعْمَىٰ حَرَجٌ وَلَا عَلَى الْأَعْرَجِ حَرَجٌ وَلَا عَلَى الْمَرِيضِ حَرَجٌ ۗ وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ۖ وَمَنْ يَتَوَلَّ يُعَذِّبْهُ عَذَابًا أَلِيمًا

Jangda qatnashmaslikda koʻzi ojiz kishiga tanglik yoʻq. Oyog‘i choʻloq odamga ham tanglik yoʻq. Bemorga ham tanglik yoʻq. Kimki Alloh va uning payg‘ambariga itoat qilsa, uni ostidan anhorlar oqib turadigan jannatlarga kiritadi. Kimki yuz oʻgirib ketsa, Alloh uni alamli azob bilan azoblaydi.

112

وَاعْلَمُوا أَنَّ فِيكُمْ رَسُولَ اللَّهِ ۚ لَوْ يُطِيعُكُمْ فِي كَثِيرٍ مِنَ الْأَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَيْكُمُ الْإِيمَانَ وَزَيَّنَهُ فِي قُلُوبِكُمْ وَكَرَّهَ إِلَيْكُمُ الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ ۚ أُولَٰئِكَ هُمُ الرَّاشِدُونَ

Oralaringizda Allohning Payg‘ambari bor ekanini bilinglar. Agar u koʻp ishlarda sizlarga boʻysunsa, albatta, sizlar mashaqqatlarga duchor boʻlar edingizlar. Lekin Alloh sizlarga iymonni suyukli qildi va uni qalblaringizga ziynat qildi hamda sizlarga kufrni fisqu-fujurni va itoatsizlikni yomon koʻrsatib qoʻydi. Ana oʻshalargina toʻg‘ri yoʻl topuvchilardir.

113

قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا ۖ قُلْ لَمْ تُؤْمِنُوا وَلَٰكِنْ قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا يَدْخُلِ الْإِيمَانُ فِي قُلُوبِكُمْ ۖ وَإِنْ تُطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَا يَلِتْكُمْ مِنْ أَعْمَالِكُمْ شَيْئًا ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ

Aʼrobiylar: “Iymon keltirdik”, – dedilar. Ey Muhammad, ularga: “Sizlar iymon keltirganingiz yoʻq, lekin sizlar “Islomga kirdik” deb aytinglar! Chunki hali dillaringizga iymon kirmagan. Agar sizlar Allohga va Uning Payg‘ambariga itoat qilsangizlar, U sizlarga qilgan yaxshi amallaringizdan biror narsani kamaytirmaydi. Shubhasiz, Alloh gunohlarni kechiruvchi – G‘ofur va marhamati keng boʻlgan – Rahim Zotdir”, – deb ayting.

114

فَمَا اسْتَطَاعُوا مِنْ قِيَامٍ وَمَا كَانُوا مُنْتَصِرِينَ

Bas, ular ofatdan qochish uchun oʻrinlaridan turishga ham kuchlari yetmadi va hech kim tomonidan yordam beriluvchi ham boʻlmadilar.

115

يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ تَنْفُذُوا مِنْ أَقْطَارِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ فَانْفُذُوا ۚ لَا تَنْفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطَانٍ

Ey jin va ins jamoasi! Agar sizlar Allohning jazosidan qochib osmonlar va Yer chegaralaridan oʻtib ketishga qodir boʻlsangizlar, oʻtib ketaveringizlar! Sizlar kuch-qudratsiz aslo oʻtib keta olmaysizlar!

116

فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَتَمَاسَّا ۖ فَمَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَإِطْعَامُ سِتِّينَ مِسْكِينًا ۚ ذَٰلِكَ لِتُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ۚ وَتِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ ۗ وَلِلْكَافِرِينَ عَذَابٌ أَلِيمٌ

Bas, kimki ozod qilishga qul topa olmasa, ayollarga qoʻshilishlaridan oldin zimmasida ketma-ket ikki oy roʻza tutish kerak. Bas, kim roʻza tutishga ham qodir boʻlmasa, uning zimmasida oltmishta miskinga taom berish lozim. Bu hukmlar sizlar Alloh va uning payg‘ambariga iymon keltirishlaringiz uchundir. Bular Allohning belgilab qoʻygan chegaralaridir. Bu qonunlarni inkor qiluvchi kofirlar uchun esa alamli azob bordir.

117

أَأَشْفَقْتُمْ أَنْ تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوَاكُمْ صَدَقَاتٍ ۚ فَإِذْ لَمْ تَفْعَلُوا وَتَابَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ فَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ ۚ وَاللَّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ

Suhbatlaringiz oldidan sadaqalar bersangiz kambag‘al boʻlib qolamiz deb qoʻrqdingizlarmi? Bas, sizlar sadaqa qilmasalaringiz ham Alloh tavbalaringizni qabul qilgan. Endi namozni toʻliq ado qilinglar va haqdorlarga zakot beringlar hamda Alloh va uning Payg‘ambariga itoat etinglar! Alloh barcha qilayotgan amallaringizdan xabardordir.

118

أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ نَافَقُوا يَقُولُونَ لِإِخْوَانِهِمُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَئِنْ أُخْرِجْتُمْ لَنَخْرُجَنَّ مَعَكُمْ وَلَا نُطِيعُ فِيكُمْ أَحَدًا أَبَدًا وَإِنْ قُوتِلْتُمْ لَنَنْصُرَنَّكُمْ وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ

Ey Muhammad, munofiq kimsalar oʻzlarining ahli kitoblaridan boʻlgan kofir birodarlariga: “Qasam boʻlsinki, agar sizlar Madinadan haydab chiqarilsangizlar, albatta, bizlar ham sizlar bilan birga chiqib ketamiz va sizlarga qarshi harakatda hech qachon hech kimga itoat qilmaymiz. Agar sizlarga qarshi jang qilinsa, albatta, bizlar ham sizlarga yordam beramiz”, – deb aytishlarini koʻrmadingizmi? Alloh ularning yolg‘onchiligiga guvohlik beradi.

119

وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ ۚ فَإِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَإِنَّمَا عَلَىٰ رَسُولِنَا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ

Allohga itoat qilinglar va Payg‘ambarga boʻysuninglar. Bas, agar itoatdan yuz oʻgirsangiz, u holda bilingki, Bizning payg‘ambar zimmasida faqat vahiylarimizni sizlarga aniq yetkazish bor, xolos.

120

MASDAR-O'ZAK OYATLARI