ت ل ل

تَلٌّ : Бу сўзнинг асли баланд жой деганидир. تَلِيل эса бўйин маъносини англатади. وَتَلَّهُ لِلْجَبِينِ Отаси ўғлини пешонаси билан ерга ётқизганида (37/Соффат 103), яъни уни баланд бир жойга чўзиб ётқизди, деганидир. Бу, تَرَّبَهُ ва أَسْقَطَهُ عَلَى التُّرَابِ Уни тупроқ устига йиқитди, деган сўз кабидир; бўйни устига йиқитиш маъносини англатади, деб ҳам айтилган. مِتَلّ эса у билан (душман) ерга йиқитиладиган найза деганидир.