ه ن أ

Инсон ундан бирон қийинчилик сезмайдиган, ортидан ҳеч қандай нохушлик келмайдиган, инсонга ёқадиган нарсага هَنِيء дейилади. Бунинг асл маъноси таомда офият маъносида ишлатилишидир. Шу маънода هَنِئَ الطَّعَامُ فَهُوَ هَنِيءٌ дейилади; яъни: Таом ёқди, офият бўлди. Аллоҳ буюради: فَكُلُوهُ هَنِيئًا مَرِيئًا уни бемалол, ҳузур билан еяверинглар (4/Нисо 4); كُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِيئًا بِمَا أَسْلَفْتُمْ فِي اْلأَيَّامِ الْخَالِيَةِ Ўтган кунларда қилган ишларингиз туфайли ёқимли иштаҳа билан еб-ичаверинглар (69/Ҳаққо 24); كُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِيئًا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ Қилганларингиз эвазига ёқимли иштаҳа билан еб-ичаверинглар (77/Мурсалот 43).
هِنَاء эса, қатроннинг бир туридир. Шу маънода هَنَأْتُ اْلإِبِلَ فَهِيَ مَهْنُوءَةٌ туяларнинг ярасига қатрон сурдим, улар қатрон суртилган туялардир, дейилади.