وَيْلٌ масдар-ўзаги оятлари (таржима)

1Baqara/79

فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ يَكْتُبُونَ الْكِتَابَ بِأَيْدِيهِمْ ثُمَّ يَقُولُونَ هَٰذَا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ لِيَشْتَرُوا بِهِ ثَمَنًا قَلِيلًا ۖ فَوَيْلٌ لَهُمْ مِمَّا كَتَبَتْ أَيْدِيهِمْ وَوَيْلٌ لَهُمْ مِمَّا يَكْسِبُونَ

Ўткинчи дунё манфаатига алданиб арзимас баҳоларга сотиш учун ўз қўллари билан китоб ёзиб олиб, кейин эса уни “Бу китоб Аллоҳ томонидан нозил бўлган”, – дейдиган кимсаларнинг ҳолига вой бўлсин. Ўз қўллари билан ёзган китоблари ҳам, бундай жирканч касбдан топган фойдалари оқибати ҳам ўзларига ҳалокатдир.

2Baqara/79

فَبَعَثَ اللَّهُ غُرَابًا يَبْحَثُ فِي الْأَرْضِ لِيُرِيَهُ كَيْفَ يُوَارِي سَوْءَةَ أَخِيهِ ۚ قَالَ يَا وَيْلَتَا أَعَجَزْتُ أَنْ أَكُونَ مِثْلَ هَٰذَا الْغُرَابِ فَأُوَارِيَ سَوْءَةَ أَخِي ۖ فَأَصْبَحَ مِنَ النَّادِمِينَ

Шундан кейин нима қилишни билмай турганда, Аллоҳ унга биродарининг мурдасини қандай кўмишни кўрсатиш учун ерни титаётган бир қарғани юборди. Бу ҳолни кўриб: “Ҳолимга вой бўлсин, шу қарғачалик бўлишдан ҳам ожиз қолиб, биродаримнинг мурдасини кўма олмадим-а?!” – деб, қилган ишига надомат қилувчилардан бўлди.

قَالَتْ يَا وَيْلَتَىٰ أَأَلِدُ وَأَنَا عَجُوزٌ وَهَٰذَا بَعْلِي شَيْخًا ۖ إِنَّ هَٰذَا لَشَيْءٌ عَجِيبٌ

Буларни эшитган Сора: “Вой, ўлмасам! Мен кампир ва бу эрим эса қари чол бўлатуриб, туғаманми?! Ахир, бу жуда қизиқ нарса-ку!” – деб юборди.

اللَّهِ الَّذِي لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۗ وَوَيْلٌ لِلْكَافِرِينَ مِنْ عَذَابٍ شَدِيدٍ

Аллоҳ шундай Зотки, У учун осмонлар ва Ердаги барча нарса Уникидир. Қиёматда бўладиган шиддатли азоб дастидан кофирлар ҳолига вой бўлсин!

وَوُضِعَ الْكِتَابُ فَتَرَى الْمُجْرِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا فِيهِ وَيَقُولُونَ يَا وَيْلَتَنَا مَالِ هَٰذَا الْكِتَابِ لَا يُغَادِرُ صَغِيرَةً وَلَا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصَاهَا ۚ وَوَجَدُوا مَا عَمِلُوا حَاضِرًا ۗ وَلَا يَظْلِمُ رَبُّكَ أَحَدًا

Сўнг ҳар бир кишининг номаи аъмоли битилган китоби ўз қўлига келтириб қўйилади. Бас, гуноҳкорларнинг ундаги ёзилган нарсалардан қўрқувга тушиб: “Ҳолимизга вой бўлсин! Бу қандай китобдирки, на кичик ва на катта гуноҳни қолдирмай, барчасини ҳисоблаб қўйибди”, – дейишларини кўрасиз. Улар қилган неки амаллари бўлса, барчасини ҳозир ҳолда топадилар. Роббингиз ҳеч кимга зулм қилмайди.

فَاخْتَلَفَ الْأَحْزَابُ مِنْ بَيْنِهِمْ ۖ فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ مَشْهَدِ يَوْمٍ عَظِيمٍ

Сўнгра гуруҳлар Исо пайғамбар хусусида ораларида ихтилоф қилдилар. Бас, улуғ кун бўлган қиёмат манзарасидан куфр келтирган кимсаларнинг ҳолига вой бўлсин!

قَالَ لَهُمْ مُوسَىٰ وَيْلَكُمْ لَا تَفْتَرُوا عَلَى اللَّهِ كَذِبًا فَيُسْحِتَكُمْ بِعَذَابٍ ۖ وَقَدْ خَابَ مَنِ افْتَرَىٰ

Мусо у сеҳргарларга: “Ҳолингизга вой бўлсин, сизлар Аллоҳ шаънига ёлғон тўқиб мўъжизани сеҳр деманглар, у ҳолда Аллоҳ сизларни азоб билан ҳалок қилади. Ёлғон тўқиганлар ноумид бўлишлари муқаррардир”, – деди.

قَالُوا يَا وَيْلَنَا إِنَّا كُنَّا ظَالِمِينَ

Улар бир-бирларига: “Эҳ, ҳолимизга вой бўлсин! Дарҳақиқат, бизлар золимлардан бўлган эдик”, – дедилар.

بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْبَاطِلِ فَيَدْمَغُهُ فَإِذَا هُوَ زَاهِقٌ ۚ وَلَكُمُ الْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُونَ

Йўқ, Биз ундай айбу нуқсондан покдирмиз ва ҳақни ботил устига ташлаймиз. Бас, ҳақ уни эзиб ташлагач, бирдан ботил йўқ бўлиб қолувчидир. Эй мушриклар, Аллоҳни бундай сифатлаётганингиз учун сизларга вой бўлсин!

وَلَئِنْ مَسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِنْ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يَا وَيْلَنَا إِنَّا كُنَّا ظَالِمِينَ

Қасам бўлсинки, агар уларга Роббингизнинг азобидан озгина етса, албатта, улар: “Ҳолимизга вой бўлсин, чиндан ҳам бизлар ўзимизга золим эканмиз”, – деб айтадилар.

وَاقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ فَإِذَا هِيَ شَاخِصَةٌ أَبْصَارُ الَّذِينَ كَفَرُوا يَا وَيْلَنَا قَدْ كُنَّا فِي غَفْلَةٍ مِنْ هَٰذَا بَلْ كُنَّا ظَالِمِينَ

Ҳақ бўлган қиёмат ваъдаси яқинлашганда бирдан у куфр келтирган кимсаларнинг кўзлари даҳшатдан қотиб: “Эҳ ҳолимизга вой бўлсин, бизлар ростдан ҳам бундан ғафлатда эдик, аксинча, бизлар золим эканмиз”, – дейдилар.

يَا وَيْلَتَىٰ لَيْتَنِي لَمْ أَتَّخِذْ فُلَانًا خَلِيلًا

Ҳолимга вой, қани, эди фалончини дўст қилиб олмаганимда!

وَقَالَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَيْلَكُمْ ثَوَابُ اللَّهِ خَيْرٌ لِمَنْ آمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا وَلَا يُلَقَّاهَا إِلَّا الصَّابِرُونَ

Илм берилган кишилар эса: “Сизларнинг ҳолингизга вой бўлсин! Иймон келтирган ва яхши амаллар қилган киши учун Аллоҳнинг савоби яхшироқдир. Унга фақат сабрли кишилар эришадилар”, – дедилар.

قَالُوا يَا وَيْلَنَا مَنْ بَعَثَنَا مِنْ مَرْقَدِنَا ۜ ۗ هَٰذَا مَا وَعَدَ الرَّحْمَٰنُ وَصَدَقَ الْمُرْسَلُونَ

Улар: “Ҳолимизга вой бўлсин! Ким бизларни қабрдаги ухлаётган жойимиздан уйғотди?” – дейдилар. Мана шу Раҳмон ваъда қилган ва пайғамбарлар тасдиқлаган нарсадир.

وَقَالُوا يَا وَيْلَنَا هَٰذَا يَوْمُ الدِّينِ

Шунда улар: “Ҳолимизга вой! Бу ахир жазо куни-ку!” – деб қоладилар.

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاءَ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا بَاطِلًا ۚ ذَٰلِكَ ظَنُّ الَّذِينَ كَفَرُوا ۚ فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مِنَ النَّارِ

Биз осмон ва Ерни ҳамда уларнинг ўртасидаги барча нарсаларни бекорга яратган эмасмиз. Буларни беҳуда деганлар куфр келтирган кимсаларнинг гумонидир. Бас, куфр келтирган кимсалар учун дўзахдан иборат ҳалокат бўлгай!

أَفَمَنْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَهُ لِلْإِسْلَامِ فَهُوَ عَلَىٰ نُورٍ مِنْ رَبِّهِ ۚ فَوَيْلٌ لِلْقَاسِيَةِ قُلُوبُهُمْ مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ ۚ أُولَٰئِكَ فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ

Аллоҳ суйган бандасининг кўкрагини Ислом учун кенг очиб қўйган, ўзи эса, Роббиси томонидан ҳидоят нурида турган киши билан қалби муҳрланиб қолган кимса билан тенг бўладими?! Бас, Аллоҳни зикр қилишдан қалблари қотиб қолганларга вой бўлсин! Ана улар аниқ залолатдалар.

قُلْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحَىٰ إِلَيَّ أَنَّمَا إِلَٰهُكُمْ إِلَٰهٌ وَاحِدٌ فَاسْتَقِيمُوا إِلَيْهِ وَاسْتَغْفِرُوهُ ۗ وَوَيْلٌ لِلْمُشْرِكِينَ

Эй Муҳаммад, уларга: “Ҳақиқатан, мен ҳам худди сизлар каби бир башарман. Менга “Илоҳингиз ягона Аллоҳ”, деб ваҳий қилинмоқда. Бас, Унинг Ўзига тўғри юзланинг ва Унга истиғфор айтинг. Мушрикларнинг ҳолига вой бўлсин!” – деб айтинг.

МАСДАР-ЎЗАК ОЯТЛАРИ