ي م م

يَمّ : Бу сўз денгиз деганидир. Аллоҳ буюради: وَأَوْحَيْنَا إِلَى أُمِّ مُوسَى أَنْ أَرْضِعِيهِ فَإِذَا خِفْتِ عَلَيْهِ فَأَلْقِيهِ فِي الْيَمِّ Мусонинг онасига: “Уни эмизиб туравер, унга зарар етишидан хавотирга тушганингда уни денгизга ташлаб қўй”, деб билдирдик (28/Қосос 7).
يَمَمْتَ كَذَا ва تَيَمَّمْتُهُ феъллари бирор нарсани қасд қилишни ифодалайди. Шу маънода Аллоҳ буюради: فَتَيَمَّمُوا صَعِيدًا طَيِّبًا у ҳолда покиза тупроқ билан таяммум қилинг (4/Нисо 43).
تَيَمَّمْتُهُ ибораси муайян бир кишини кўзлаб, бошқасини кўзламаслик маъносини билдиради.
يَمَام эса ёввойи каптардан кичикроқ бўлган бир қуш туридир.
يَمَامَة эса бир аёл исмидир. Худди шу исм билан يَمَامَة шаҳри ҳам номланган.