ن و ر масдар-ўзаги оятлари (таржима)

141

وَإِذْ يَتَحَاجُّونَ فِي النَّارِ فَيَقُولُ الضُّعَفَاءُ لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا إِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعًا فَهَلْ أَنْتُمْ مُغْنُونَ عَنَّا نَصِيبًا مِنَ النَّارِ

Ўшанда улар дўзахда ўзаро тортишиб, заифлар мутакаббирларга: “Бизлар дунёда сизларга эргашган эдик, энди, сизлар бизлардан дўзах оташининг бирор бўлагини даф қила оласизларми?” – дейдилар.

142

143

وَقَالَ الَّذِينَ فِي النَّارِ لِخَزَنَةِ جَهَنَّمَ ادْعُوا رَبَّكُمْ يُخَفِّفْ عَنَّا يَوْمًا مِنَ الْعَذَابِ

Шунда дўзахдаги кимсалар жаҳаннам қўриқчиларига: “Роббингизга дуо қилинглар, бизлардан бирор кун азобни енгиллатсин”, – дейдилар.

144

فِي الْحَمِيمِ ثُمَّ فِي النَّارِ يُسْجَرُونَ

Қайноқ сув ичида бўладилар. Сўнгра оловда ёндириладилар.

145

وَيَوْمَ يُحْشَرُ أَعْدَاءُ اللَّهِ إِلَى النَّارِ فَهُمْ يُوزَعُونَ

Аллоҳнинг душманлари дўзахга ҳайдалиш учун тўпланиб, кейин улар тизилиб қўйиладиган кунни эсланг.

146

فَإِنْ يَصْبِرُوا فَالنَّارُ مَثْوًى لَهُمْ ۖ وَإِنْ يَسْتَعْتِبُوا فَمَا هُمْ مِنَ الْمُعْتَبِينَ

Энди, агар азобга сабр қила олсалар, мана, дўзах уларнинг жойидир. Агар ортга қайтишни талаб қилсалар, бас, улар ортга қайтарилувчилардан эмаслар.

147

ذَٰلِكَ جَزَاءُ أَعْدَاءِ اللَّهِ النَّارُ ۖ لَهُمْ فِيهَا دَارُ الْخُلْدِ ۖ جَزَاءً بِمَا كَانُوا بِآيَاتِنَا يَجْحَدُونَ

Бу азоб Аллоҳ душманларининг жазоси бўлган дўзахдир. Оятларимизни инкор қилганларининг жазоси сифатида уларга у ерда мангулик диёри бордир.

148

إِنَّ الَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِي آيَاتِنَا لَا يَخْفَوْنَ عَلَيْنَا ۗ أَفَمَنْ يُلْقَىٰ فِي النَّارِ خَيْرٌ أَمْ مَنْ يَأْتِي آمِنًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۚ اعْمَلُوا مَا شِئْتُمْ ۖ إِنَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ

Албатта, оятларимиз ҳақида уларни бузмоқчи бўлиб, эгрилик қиладиганлар Бизга махфий бўлиб қолмайдилар. Ахир, дўзахга ташланадиган кимса яхшироқми ёки қиёмат кунида Аллоҳнинг азобидан хотиржам ҳолда келадиган кишими?! Эй одамлар, мана сизларга икки йўл. Хоҳлаган нарсангизни қилаверинглар, албатта, У қилаётган ишларингизни кўриб турувчидир.

149

وَكَذَٰلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ رُوحًا مِنْ أَمْرِنَا ۚ مَا كُنْتَ تَدْرِي مَا الْكِتَابُ وَلَا الْإِيمَانُ وَلَٰكِنْ جَعَلْنَاهُ نُورًا نَهْدِي بِهِ مَنْ نَشَاءُ مِنْ عِبَادِنَا ۚ وَإِنَّكَ لَتَهْدِي إِلَىٰ صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ

Эй Муҳаммад, шундай қилиб, худди аввалги пайғамбарларга ваҳий қилганимиздек амримиз билан сизга Руҳни ваҳий қилдик. Сиз бундан олдин китобни ҳам иймон моҳиятини ҳам билмас эдингиз. Лекин Биз бу Қуръонни бир нур қилдик ва у билан бандаларимиздан Ўзимиз хоҳлаган кишиларни ҳидоят қиламиз. Албатта, сиз ваҳий ёрдамида одамларни тўғри йўлга бошлайсиз.

150

وَقِيلَ الْيَوْمَ نَنْسَاكُمْ كَمَا نَسِيتُمْ لِقَاءَ يَوْمِكُمْ هَٰذَا وَمَأْوَاكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِنْ نَاصِرِينَ

Уларга: “Сизлар мана шу кунингиздаги Бизга дуч келишни унутганингиздек, Биз ҳам бугун сизларни унутармиз. Сизларнинг жойингиз дўзахдир ва сизлар учун азобдан қутқарувчи ҳеч қандай ёрдамчилар бўлмайди”, – дейилади.

151

وَيَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِينَ كَفَرُوا عَلَى النَّارِ أَذْهَبْتُمْ طَيِّبَاتِكُمْ فِي حَيَاتِكُمُ الدُّنْيَا وَاسْتَمْتَعْتُمْ بِهَا فَالْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُونِ بِمَا كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَبِمَا كُنْتُمْ تَفْسُقُونَ

Куфр келтирган кимсалар дўзахга кўндаланг қилинадиган кунда уларга: “Сизлар дунё ҳаётингиздаёқ мазангизни қилиб, ҳузурланиб бўлгансиз. Бугун Ер юзида ноҳақ такаббурлик ва фосиқлик қилганингиз учун хорлик азоби билан жазоланасизлар”, – дейилади.

152

وَيَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِينَ كَفَرُوا عَلَى النَّارِ أَلَيْسَ هَٰذَا بِالْحَقِّ ۖ قَالُوا بَلَىٰ وَرَبِّنَا ۚ قَالَ فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ

Куфр келтирган кимсалар дўзахга дучор қилинадиган кунда уларга: “Мана бу азоб ҳақ эмас эканми?!” – дейилади. Улар: “Роббимизга қасамки, худди шундай, ҳақ экан”, – дейдилар. Шунда Аллоҳ: “Бас, куфр келтирганингиз учун мана шу азобни тотинглар!” – дейди.

153

إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ۖ وَالَّذِينَ كَفَرُوا يَتَمَتَّعُونَ وَيَأْكُلُونَ كَمَا تَأْكُلُ الْأَنْعَامُ وَالنَّارُ مَثْوًى لَهُمْ

Албатта, Аллоҳ иймон келтирган ва солиҳ амалларни қилган кимсаларни остидан анҳорлар оқиб турадиган жаннатларга киритади. Куфр келтирган кимсалар эса дунё лаззатларидан фойдаланиб, чорва ҳайвонлари еганидек еб-ичадилар ва охирида дўзах уларнинг жойларидир.

154

مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ ۖ فِيهَا أَنْهَارٌ مِنْ مَاءٍ غَيْرِ آسِنٍ وَأَنْهَارٌ مِنْ لَبَنٍ لَمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ وَأَنْهَارٌ مِنْ خَمْرٍ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ وَأَنْهَارٌ مِنْ عَسَلٍ مُصَفًّى ۖ وَلَهُمْ فِيهَا مِنْ كُلِّ الثَّمَرَاتِ وَمَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ ۖ كَمَنْ هُوَ خَالِدٌ فِي النَّارِ وَسُقُوا مَاءً حَمِيمًا فَقَطَّعَ أَمْعَاءَهُمْ

Аллоҳдан қўрқадиган тақводорлар учун ваъда қилинган жаннатнинг мисоли шуки, унда мазаси айнимас сувдан иборат дарёлар, таъми ўзгармайдиган сутдан иборат анҳорлар, ичувчилар учун лаззатли майдан бўлган дарёлар ва мусаффо асалдан иборат анҳорлар бордир. Улар учун у ерда барча мевалардан ва Роббилари томонидан мағфират бордир. Ана шундай кимсалар дўзахда мангу қоладиган ва қайноқ сув билан суғорилганда ичакларини тилка-пора қилиб ташлайдиган кофирлар каби бўладимилар?!

155

يَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يُفْتَنُونَ

У кун улар дўзахда синаладиган кундир.

156

يَوْمَ يُدَعُّونَ إِلَىٰ نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّا

У кунда жаҳаннам оташига куч билан ҳайдаладилар.

157

هَٰذِهِ النَّارُ الَّتِي كُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُونَ

У кунда уларга: “Сизлар ёлғон деб юрган дўзах мана шудир”, – дейилади.

158

يَوْمَ يُسْحَبُونَ فِي النَّارِ عَلَىٰ وُجُوهِهِمْ ذُوقُوا مَسَّ سَقَرَ

Улар юзтубан ҳолларида дўзах томон судраладиган кунда уларга: “Дўзах таъсирини тотиб кўринглар!” – дейилади.

159

وَخَلَقَ الْجَانَّ مِنْ مَارِجٍ مِنْ نَارٍ

Жин ва шайтонларни эса оловдан яратди.

160

يُرْسَلُ عَلَيْكُمَا شُوَاظٌ مِنْ نَارٍ وَنُحَاسٌ فَلَا تَنْتَصِرَانِ

У кунда устингизга оловдан иборат бир аланга ва тутун юбориладики, сизлар ундан қутула олмайсизлар.

МАСДАР-ЎЗАК ОЯТЛАРИ