Аллоҳ кечани кундузга киритади ва кундузни кечага киритади. У қуёшни ва ойни сизларнинг манфаатингиз учун хизматкор қилиб қўйган. Ҳар бири муайян муддатгача юриб боради. Ана шу сизларнинг Роббингиз – Аллоҳдир, подшоҳлик фақат Уникидир. Эй мушриклар, сизлар У Зотни қўйиб илтижо қилаётган нарсаларингиз эса, данак пўстлоғича ҳам нарсага эга эмаслар.

Қуёш тўхтамай ўз қароргоҳи томон юриб боради. Бу қудратли ва барча нарсани билувчи Зотнинг ўлчовидир.

На қуёш ойга етиб олиши мумкин ва на тун кундуздан ўзиб кетувчи бўла олади. Самодаги барча сайёралар фалакда сузиб юрадилар.

У осмонлар ва Ерни ҳақ ҳикмат билан яратди. У кечани кундузнинг устига ўрайди, кундузни эса кечанинг устидан ўрайди. У қуёшни ҳам, ойни ҳам амрига бўйсундириб қўйган. Уларнинг ҳар бири маълум муддатгача юриб боради. Огоҳ бўлинглар, У ҳамма нарсага кучи етувчи – Азиз ва бандаларига ўта кечиримли Ғаффор Зотдир!

Кеча ва кундуз, қуёш ва ой Унинг ибратли аломатларидандир. Агар сизлар ёлғиз Аллоҳга ибодат қилувчи бўлсангизлар, қуёшга ҳам, ойга ҳам сажда қилманглар, балки уларни яратган Зот – Аллоҳга сажда қилинглар.

Кеча ва кундуз, қуёш ва ой Унинг ибратли аломатларидандир. Агар сизлар ёлғиз Аллоҳга ибодат қилувчи бўлсангизлар, қуёшга ҳам, ойга ҳам сажда қилманглар, балки уларни яратган Зот – Аллоҳга сажда қилинглар.

Бас, эй Расулим, кофирлар айтаётган сўзларга сабр қилинг ва қуёш чиқишидан илгари ва ботишидан аввал Роббингизга ҳамд билан тасбеҳ айтинг.

Қуёш ҳам, ой ҳам самода аниқ ҳисоб билан айланадилар.

Ойни улар ичида нур қилиб, қуёшни эса чироқ қилиб қўйди.

Қуёш ва ой бирлаштирилганда,

Улар у жойда сўриларга ястанган ҳолларида ўтирадилар. У жойда қуёш ҳароратини ҳам, замҳарир совуғини ҳам кўрмайдилар.

Вақтики қуёш букланганда,

Қуёш ва унинг зиёсига қасам бўлсин.