Qiyomat сураси

Шунингдек, маломатчи нафсга қасам ичаманки, сизлар албатта қайта тириласизлар!

Инсон Биз унинг чириб кетган суякларини тўплай олмаслигимиздан гумон қиладими?!

Йўқ, Биз унинг бармоқ учларини ҳам тиклаб қўйишга қодирмиз.

Балки, инсон келажакда фужур ишларни қилишни истайди.

“Қиёмат куни қачон ўзи?” – деб сўрайди.

Бас, қиёмат даҳшатларидан кўз қамашганда,

Ой ҳам тутилганда,

Қуёш ва ой бирлаштирилганда,

Ана ўша кунда инсон: “Жазодан қочадиган жой қаерда?” – деб қолади.

Йўқ, қочарга бошпана йўқдир!

У кунда ёлғиз Роббинг ҳузурида қарор топишгина бордир.

У кунда инсонга дунёда эканлигида қилиб ўтган ва ўзидан кейин қолдирган барча нарсаларнинг хабари берилади.

Балки, У кунда инсон аъзолари ўзининг зарарига шоҳидлик берувчидир.

Гарчи у узрларини ўртага ташласа ҳам.

Эй Муҳаммад, Қуръонни тезроқ ёдлаб олиш учун тилингизни у билан қимирлатманг.

Зеро, уни сизнинг қалбингизда жамлаш ҳам, тилингиздаги қироати ҳам Бизнинг зиммамиздадир.

Бас, қачон Жаброил тилида уни ўқисак, сиз ҳам уни ўқишга эргашинг!

Сўнгра у Қуръонни баён қилиб бериш ҳам, албатта, Бизнинг зиммамиздадир.

Охират кунини эса тарк қиласизлар.

У кунда баъзи юзлар яшнаб турувчидир.

Роббисига назар солувчидир.

Яна у кунда баъзи юзлар буришган бўлади.

Ўзларига, аниқ, нохушлик бўлишини ўйлаб турадилар.

Дарҳақиқат, жон ҳалқумга етиб келганда,

Вафот этаётганга: “Дам солувчи киши борми?” – деб қолинади,

Жон таслим қилаётган кимсанинг ўзи бу дунёдан ажралиш эканини англаган пайт.

Жон бериш қийинлигидан оёқ – оёққа чалишиб қолган бир вақтда,

Ёлғиз Роббингиз ҳузурига ҳайдалиш бордир.

У кофир банда Қуръон ва пайғамбарни тасдиқ қилмади ва намоз ўқимади.

Балки, у Қуръонни ёлғонга чиқарди ва иймондан юз ўгирди.

Сўнгра керилиб ўз аҳли томон кетди.

Эй ношукр инсон, сенинг ҳолингга вой бўлсин, яна вой бўлсин!

Сўнгра сенинг ҳолингга вой бўлсин, яна вой бўлсин!

Инсон ўзини ҳисоб сўралмасдан бекор ташлаб қўйилади деб ўйлайдими?!

Ахир, у бачадонга тўкиладиган манийдан иборат бир ҳақир нутфа эмасмиди?!

Сўнгра лахта қон бўлди. Бас, Аллоҳ уни яратиб, тиклади.

Сўнгра ундан икки жуфтни – эркак ва аёлни пайдо қилди.

Ана шу Зот ўликларни тирилтиришга қодир эмасми?!