Раҳмон ва Раҳим бўлган Аллоҳ номи билан бошлайман.
Эй Муҳаммад: “Менга ваҳий қилиндики, жинлардан бир неча нафари Қуръон тиловат қилганимни эшитиб, ўз қавмларига бориб, “Дарҳақиқат, бизлар ажойиб бир Қуръонни эшитдик”, деганларини айтинг.
У тўғри йўлга ҳидоят қилади. Бас, дарҳол унга иймон келтирдик. Энди биз Роббимизга ҳеч кимни асло шерик қилмаймиз.
Албатта, бизларнинг ичимиздаги аҳмоқ иблис Аллоҳ шаънига ноҳақ сўзларни айтар эди.
Бизлар эса, инс ҳам, жин ҳам Аллоҳ шаънига асло ёлғон сўзламайди, деб ўйлар эдик.
Албатта, у инсонларнинг кофирлари ҳам худди сиз жинлар гумон қилганингиздек, Аллоҳ бирор кимсани қайта тирилтирмайди, деб гумон қилганлар.
Бизлар яна Қуръонни эшитганимиздан сўнг билдикки, Ер юзида Аллоҳни ожиз қолдира олмаймиз ва Унинг жазосидан қочиб қутила олмаймиз.
Аммо тўғри йўлдан озганлар эса, бас, улар жаҳаннамга ўтин бўлувчилардир.
Албатта, агар улар тўғри йўлда турганларида, албатта, Биз уларни мўл-кўл сув билан суғорган бўлар эдик.
Албатта, барча масжидлар Аллоҳникидир. Бас, масжидларда Аллоҳ билан қўшиб яна бирор кимсага дуо қилманглар!
Эй Муҳаммад кофирларга: “Мен фақат ёлғиз Роббимга ибодат қиламан ва Унга ҳеч кимни шерик қилмайман”, – деб айтинг.
Яна уларга: “Мен сизларга зарар ва ёки тўғри йўл беришга ҳам эга эмасман”, – деб айтинг.
Аллоҳ ғайбни билувчидир. Бас, бирор кимсани Ўз ғайбидан хабардор қилмайди.
Албатта, Роббимизнинг улуғворлиги юксак бўлди. У бирор жуфт ва ё фарзанд тутган эмасдир.
Инсдан бўлган айрим кишилар жиндан бўлган кимсалардан паноҳ тилашарди, Бас, инсонлар у жинларнинг ёмонлигини янада зиёда қилдилар.
Бизлар фаришталардан ваҳийни эшитиб олиш учун осмонга интилган эдик, уни кучли қўриқчи фаришталар ва жинларга отилувчи учар юлдузлар билан тўла эканлигини кўрдик.
Биз илгари у осмондан баъзи жойларга фаришталарнинг сўзларини эшитиб олиш учун ўтириб олар эдик. Энди эса ким тингламоқчи бўлса, ўзини пойлаб турган учқунга дучор бўлади.
Биз ердаги кишиларга Аллоҳ томонидан ёмонлик ирода қилинганми ёки Роббилари уларга тўғри йўлни ирода қилганми, билмаймиз.
Албатта, бизларнинг орамизда яхшилар ҳам бордир ва шунингдек, орамизда ундан бошқалар ҳам бордир. Бизлар илгари турли-туман йўлларда эдик.
Биз Ҳидоятни эшитган пайтимизда унга иймон келтирдик. Бас, кимки Роббисига иймон келтирса, демак, у яхшиликларнинг камайиб қолишидан ҳам, ёмонликларнинг ортиб кетишидан ҳам хавфи бўлмайди.
Орамизда мусулмонлар ҳам бор, шунингдек, орамизда йўлдан озганлар ҳам бордир. Бас, кимки мусулмон бўлса, демак, айнан ўшалар тўғри йўлни танлаган бўладилар.
Бу билан уларни синаган бўлар эдик. Кимки Роббисининг зикри бўлган Қуръондан юз ўгирса, уни қийин азобга йўллайди.
Яна Аллоҳнинг бандаси Муҳаммад Унга ибодат қилиб турганида, улар Қуръон эшитиш учун унинг устида от ёлидек тўпланиб, ғуж-ғуж йиғила бошладилар.
Эй Муҳаммад кофирларга: “Албатта мени Аллоҳнинг азобидан асло бирор кимса ҳимоя қила олмайди ва мен ҳаргиз Ундан ўзга паноҳ ҳам топа олмайман”, – деб айтинг.
Мен фақат Аллоҳ томонидан етказишга ва Унинг элчилик вазифаларига эгаман. Кимки Аллоҳ ва Унинг пайғамабарига осийлик қилса, бас, албатта, унга жаҳаннам олови бордирки, улар ўша жойда мангу қоладилар.
Уларга ваъда қилинаётган азобни кўрганларидан кейингина кимнинг ёрдамчиси заифроқ ва саноғи ҳам озроқ эканини биладилар.
Эй Муҳаммад, кофирларга: “Сизларга ваъда қилинаётган азоб яқинми ёки Роббим унга узоқ муҳлат қилганми, билмайман”, – деб айтинг.
Фақат Ўзи рози бўлган пайғамабарнигина Ўзининг баъзи ғайбидан огоҳ қилади. Бас, албатта, У ҳар бир пайғамбарнинг олдидан ҳам, ортидан ҳам кузатувчи фаришта йўллайди.
Токи пайғамбарлар Роббиларининг элчилик вазифаларини умматга етказганликларини билиш учун шундай қилади. Аллоҳ пайғамбарлар ҳузуридаги барча нарсани иҳота қилиб олган. Ҳамда борлиқдаги ҳар бир нарсанинг саноғини ҳисоблаб қўйгандир.
