50:1
Қоф. Улуғ Қуръонга қасам бўлсин.
وَمِزَاجُهُ مِنْ تَسْنِيمٍ1448 йил 8 сафар|2026 йил 22 июл, чоршанба
Раҳмон ва Раҳим бўлган Аллоҳ номи билан бошлайман.
Қоф. Улуғ Қуръонга қасам бўлсин.
Ҳа, уларга фаришта ўрнига ораларидан бўлган бир пайғамбар огоҳлантирувчи келганидан ажабландилар. Шунда кофирлар: “Бу жуда қизиқ нарса-ку!”, – дедилар.
Бизлар ўлиб, тупроққа айланганимизда яна қайта тириламизми?! Бу жуда ақлдан узоқ қайтишдир!
Биз уларнинг жасадларинини ер камайтириб, чириб тупроққа айланиб бораётганини билганмиз. Бизнинг ҳузуримизда эса, барча қилган ишларини сақловчи китоб бордир.
Йўқ, уларга ҳақ Қуръон келганда, уни ҳам ёлғонга чиқардилар. Бас, улар изтиробли ҳолатга тушиб қолганлар.
Ахир, улар устиларидаги осмонни – Биз уни юлдузлар билан қандай бино қилиб, безаб қўйганимизни ва унинг тешиклари йўқ эканига назар солмадиларми?!
Ерни эса ёйиб қўйдик ва унга мустаҳкам тоғларни ўрнатдик ҳамда унда ўсимлик ва мевалардан иборат ҳар турли гўзал жуфтларни ундирдик.
Биз буларни Аллоҳга қайтувчи ҳар бир бандага кўргазма ва эслатма бўлиши учун шундай қилдик.
Биз осмондан баракатли сув ёғдириб, у билан боғларни ва ўриб олинадиган дон-дунларни ундирдик.
Шунингдек, зич мевали, новдалари баланд хурмоларни ҳам яратдик.
Бандаларга ризқ бўлсин деб буларни яратдик. Яна у сув билан сувсизликдан қақраб ётган ўлик шаҳарни тирилтирдик. Қабрлардан тирилиб чиқиш ҳам мана шундай бўлади.
Макка кофирларидан олдин Нуҳ қавми, Шуъайб қавми бўлган қудуқ эгалари, Самуд қабиласи ҳам пайғамбарларни инкор қилган эдилар.
Шунингдек, Од қабиласи, фиръавн қавми, Лутнинг биродарлари ҳам осий бўлган эдилар.
Дарахтзор эгалари бўлган Шуъайб қавми ва Туббаъ қавми ҳам пайғамбарларни инкор қилган эдилар. Уларнинг барчалари пайғамбарларни ёлғонга чиқаришди бас, Менинг азоблаш ҳақидаги ваъдам муқаррар бўлди.
Ахир, Биз аввалги йўқдан бор қилиб яратишга ожизлик қилдикми? Йўқ, улар янги яралишдан шубҳадалар.
Инсонни Биз яратганмиз, демак, унинг нафси васваса қиладиган, нарсаларни ҳам биламиз. Биз унга жон томиридан ҳам яқинроқмиз.
Зотан, ўнг ва чап томонда ўтирган икки ёзиб турувчи фаришта бўлаётган барча ишларни қабул қилиб турадилар.
У бирор сўзни талаффуз қилса, албатта, унинг олдида ҳозиру нозир бўлган, кузатувчи фаришта у сўзни ёзиб олади.
Мана жон чиқиш пайтидаги ўлим мастлиги ҳақиқатан етиб келди. Эй инсон, бу ўлим сен ундан қочиб юрган нарсадир.
Қайта тирилишга чақирувчи сур ҳам чалинди. Бу кофирларга азоб ваъда қилинган кундир.
Ҳар бир жон ўзи билан бирга уни маҳшар майдонига ҳайдовчи бир фаришта ва амалларига гувоҳлик берувчи яна бир фаришта билан бирга келади.
Эй инсон, сен бу даҳшатли кунда ғафлатда эдинг. Бас, Биз сендан кўзингдаги пардангни очиб юбордик. Энди, бугун кўзинг жуда ўткирдир.
Кофирнинг яқини бўлган фаришта: “Мана бу номаи аъмол менинг ҳузуримда доимо тайёр турган нарсадир”, – дейди.
Дўзах ходимларидан икки фариштага: “Ҳар бир ношукр, қайсарни жаҳаннамга улоқтиринглар!” – дейилади.
Шунингдек, яхшиликни ман қилувчи, тажовузкор ва Аллоҳга шак келтирувчини ҳам жаҳаннамга ташланглар.
У Аллоҳ билан бошқа сохта илоҳларни шерик қиган эди, уни қаттиқ азобга йўлиқтиринглар.
Кофирнинг яқини бўлган шайтон: “Эй Роббимиз, уни мен туғёнга солганим йўқ, лекин унинг ўзи ҳақ йўлдан узоқ залолатда эди”, – дейди.
Аллоҳ унга: “Менинг даргоҳимда баҳслашманглар! Мен илгари сизларга кофир бўлганингиз сабабли охиратда азобга дучор бўлишингиз ҳақида ваъда берганман”, – дейди.
Менинг даргоҳимда ваъда қилинган сўз ўзгартирилмайди ва Мен бандаларга зулм қилувчи эмасман.
У кунда Биз жаҳаннамга “тўлдингми?” – деймиз, жаҳаннам эса: “Яна қўшимча борми?” – дейди.
Тақводор зотларга жаннат узоқ бўлмаган бир маконга келтирилади.
Ҳамда уларга: “Мана шу неъматлар сизлар учун. Аллоҳга қайтувчи, аҳдини сақловчига ваъда қилинган нарсадир”, – дейилади.
Шунингдек, булар Раҳмондан ғойибона қўрққан ва тавба қилувчи қалб билан келган кишилар учун ҳамдир.
Унга саломатлик билан киринглар! Бу кун мангу қоладиган кундир”, – дейилади.
Уларга у ерда хоҳлаган нарсалари бор. Бизнинг даргоҳимизда яна қўшимча неъматлар ҳам бордир.
Қурайш кофирларидан олдин улардан ҳам қувватлироқ қанчадан-қанча наслларни ҳалок қилдик. Бас, улар ҳалокатдан қочиб қутиладиган жой борми?” – деб шаҳарларни кезиб юрдилар.
Албатта, бунда очиқ қалб эгаси бўлган ёки ўзи ҳозир бўлиб, қулоқ тутган киши учун эслатма бордир.
Биз осмонлар ва Ерни ҳамда уларнинг ўртасидаги барча нарсани олти кунда яратдик ва Бизга ҳеч қандай чарчоқ етмади.
Бас, эй Расулим, кофирлар айтаётган сўзларга сабр қилинг ва қуёш чиқишидан илгари ва ботишидан аввал Роббингизга ҳамд билан тасбеҳ айтинг.
Яна кечанинг бир қисмида саждалар ортидан Аллоҳга тасбеҳ айтинг.
Жарчи Исрофил фаришта яқин бир макондан туриб нидо қиладиган кунда унга қулоқ тутинг.
У кунда барча халойиқ у даҳшатли қичқириқни ҳақиқатан эшитадилар. Бу қабрлардан чиқиш кунидир.
Албатта, Биз барча жонзотни тирилтирамиз ва ўлдирамиз. Қайтиш эса фақат Бизгадир.
У кунда уларнинг устидаги ер ёрилиб, шошган ҳолларида қабрларидан чиқиб келадилар. Бу Бизга осон бўлган тўплашдир.
Биз кофирлар айтаётган гапларни яхши биламиз. Эй Расулим, сиз уларнинг устида динга мажбурловчи эмассиз. Бас, ушбу Қуръон билан Менинг таҳдидимдан қўрқадиган кишиларга насиҳат қилинг.