ز ن ي

زِنَاء : Шаръий ақд бўлмасдан аёл билан қилинадиган жинсий алоқадир. Бу сўз زِنَا шаклида қаср (қисқартирилган) ҳолида ҳам келади. Чўзиб ўқилганда مُفَاعَلَة бобидан масдар бўлиши мумкин. Унга нисбат زَنَوِيٌّ шаклида келади. فُلاَنٌ ِلزِنْيَةٍ وزَنْيَةٍ : Фалончи киши зинодан туғилган боладир.
Аллоҳ буюради: الزَّانِي لا يَنْكِحُ إلا زَانِيَةً أَوْ مُشْرِكَةً وَالزَّانِيَةُ لا يَنْكِحُهَا إِلاَّ زَانٍ أَوْ مُشْرِكٌ : Зино қилувчи эркак фақат зино қилувчи ёки ширк келтирувчи аёлдан бошқасига уйланмайди; зино қилувчи аёл эса фақат зино қилувчи ёки ширк келтирувчи эркакдан бошқасига турмушга чиқмайди (24/Нур 3); الزَّانِيَةُ وَالزَّانِي : Зино қилувчи аёл ва зино қилувчи эркак (24/Нур 2). Охири ҳамзали ҳолда шундай келади: زَنَأَ فِي الْجَبَلِ زَنْأً وَزُنُوءًا : Тоққа тирмашиб чиқди. زَنَاء : Сийдиги қисилиб турган киши. “ نُهِيَ الرَّجُلُ أَنْ يُصَلِّيَ وَهُوَ زَنَاءٌ : Киши сийдиги қисилган ҳолда намоз ўқишдан қайтарилган.”