ث ب ر

ثُبُور — ҳалокат ва бузилиш/бузғунчиликдир. اَلْمُثاَبِرُ عَلَى اْلإِتْيَان сўзидан олингандир ва бир ишни бажаришни одат қилиб олган киши деганидир. Аллоҳ буюради: دَعَوْا هُنَالِكَ ثُبُوراً لاَ تَدْعُوا الْيَوْمَ ثُبُوراً وَاحِداً وَادْعُوا ثُبُوراً كَثِيراً Ўша ерда ҳалок бўлишни чақирурлар (Уларга шундай дейилади:) Бугун бир ҳалок бўлишни эмас, кўп ҳалок бўлишларни чақиринг! (25/Фурқон 13-14); وَإِنِّي َلأَظُنُّكَ يَا فِرْعَونُ مَثْبُوراً Эй фиръавн, албатта, мен сени ҳалок қилинувчи деб ўйлайман (17/Исро 102).
Ибн Аббос дейди: Бу ердаги مَثْبُوراً сўзи ақли ноқис маъносидадир. Ақлнинг ноқислиги эса энг катта фалокатдир. ثَبِير эса Маккадаги бир тоғнинг номидир.