ز ر ع

زَرْع : Ўсимликларнинг униб чиқишидир. Бу инсоний эмас, балки илоҳий фаолият билан рўй беради. Шунинг учун Аллоҳ буюради: أَ أَنتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ : Уни сизлар ундирасизларми ёки Биз ундирувчимизми?! (56/Воқеа 64). Аллоҳ таоло олдинги оятда экин экишни инсонларга нисбат бермоқда; бу оятда эса, ўсимликларнинг ундирилишини улардан инкор этиб, Ўзига нисбат бермоқда. Инсон экиннинг ҳосил бўлишини таъминловчи сабабларнинг фоили бўлгани учун, бу феъл унга ҳам нисбат берилади. Масалан, ўсимликнинг ўстирилишидаги сабаблардан бири бўлганингда; أَنْبَتُّ كَذَا : Мана бу ўсимликни эктим, ўстирдим, дейсан.
زَرْع аслида масдар бўлиб, مَزْرُوع /экилган маъносида ишлатилади: أَنَّا نَسُوقُ الْمَاءَ إِلَى اْلأَرْضِ الْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِهِ زَرْعًا : Қуруқ ерга сув ҳайдаймиз ва унинг сабаби билан экинлар чиқарамиз (32/Сажда 27); وَزُرُوعٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ : Экинлар, гўзал масканлар! (44/Духон 26). Экинга ўхшатилиб; زَرَعَ اللهُ وَلَدَكَ : Аллоҳ болангни ўстирсин, дейилади; худди أَنْبَتَهُ اللهُ дейилгани каби. مُزْرِع ва مُزْدَرِع : Деҳқонга айтилади. اِزْدَرَعَ النَّبَاتُ : Ўсимлик униб чиқди.