ز ن م

زَنِيم ва مُزَنَّم : жамоатга мансуб бўлмаган ортиқча/бегона кишидир ва қўйнинг қулоғи ҳамда бўғзидан осилиб турган زَنَمَتَان /икки сирға деб аталадиган думбоқчаларга ўхшатилган. Аллоҳ буюради: عُتُلٍّ بَعْدَ ذَلِكَ زَنِيمٍ : Қўпол, бунинг устига заним (бенасаб киши) (68/Қалам 13). Бу — زَلْمَة ва زَنْمَة ; яъни бирор жамоага нисбат бериладиган, уларга боғланадиган, лекин улардан бўлмаган қул деганидир. Шоир шундай дейди:
فَأَنْتَ زَنِيمٌ نِيطَ فِي آَلِ هَاشِمٍ *** كَمَا نِيطَ خَلْفَ الرَّاكِبِ القَدَحُ الْفَرْدُ -213
213- Сен Ҳошим авлодига ямалган бир ортиқчасан.
Отлиқнинг орқасига боғланган ёлғиз ўқ каби.