ط ر ق
Т-р-қ
طَرِيق : Оёқлар билан босиб ўтиладиган йўл. Аллоҳ буюради: فَاضْرِبْ لَهُمْ طَرِيقًا فِي الْبَحْرِ يَبَسًا : Улар учун денгизда қуруқ бир йўл оч (20/Тоҳо 77). Инсон бирор ишда тутиб борадиган ҳар қандай йўл, хоҳ яхши бўлсин, хоҳ ёмон бўлсин, бу маънодан истиора қилингандир. Аллоҳ буюради: وَيَذْهَبَا بِطَرِيقَتِكُمُ الْمُثْلَى : Сизнинг намунали йўлингизни йўқотишни хоҳлайдилар (20/Тоҳо 63).
Узунлик жиҳатидан йўлга ўхшатилиб طَرِيقَةٌ مِنَ النَّخْلِ /Узун хурмо дарахти, дейилган. Асл эътиборига кўра طَرْق сўзи ضَرْب кабидир. Лекин ундан кўра торроқ маънолидир. Чунки طَرْق темирга болға билан уриш каби, теккизиш орқали содир бўладиган зарбдир. Аммо кейинроқ ضَرْب сўзи каби бу сўзнинг маъно доираси кенгайтирилди. Қуйидаги сўзлар ҳам бу маънодан истиора қилинган: طَرْقُ الْحَصَى لِلتَّكَهُّنِ : Фол очиш учун майда тош отиш. طَرْقُ الدَّوَابِّ الْمَاءَ بِاْلأَرْجُلِ حَتَّى تُكَدِّرَهُ : Ҳайвонларнинг сувни лойқалантиргунча оёқлари билан уришлари. Шу даражадаки, лойқа сувга طَرْق дейилган. طَارَقْتُ النَّعْلَ وَطَرَقْتُهَا : Пойабзални бир-бирининг устига тикдим. Пойабзалнинг устма-уст тикилишига ўхшатилиб طَارَقَ بَيْنَ الدِّرْعَيْنِ /Икки совутни устма-уст кийди, дейилади. طَرْقُ الْخَوَافِي : Устма-уст жойлашган қуш пати. طَارِق : Йўлда юрувчи маъносидадир, лекин урфда «кечаси келувчи» маъносига хосланган. طَرَقَ أَهْلَهُ طُرُوقًا /Кечаси тўсатдан оиласига келди, дейилади. Фақат кечаси кўрингани учун юлдузга طَارِق дейилади. Аллоҳ буюради: وَالسَّمَاءِ وَالطَّارِقِ : Осмонга ва Ториққа қасам (86/Ториқ 1). Шоир эса шундай дейди: -299 . . : (23/Муъминун 17). сўзидан келиб чиққан.
Узунлик жиҳатидан йўлга ўхшатилиб طَرِيقَةٌ مِنَ النَّخْلِ /Узун хурмо дарахти, дейилган. Асл эътиборига кўра طَرْق сўзи ضَرْب кабидир. Лекин ундан кўра торроқ маънолидир. Чунки طَرْق темирга болға билан уриш каби, теккизиш орқали содир бўладиган зарбдир. Аммо кейинроқ ضَرْب сўзи каби бу сўзнинг маъно доираси кенгайтирилди. Қуйидаги сўзлар ҳам бу маънодан истиора қилинган: طَرْقُ الْحَصَى لِلتَّكَهُّنِ : Фол очиш учун майда тош отиш. طَرْقُ الدَّوَابِّ الْمَاءَ بِاْلأَرْجُلِ حَتَّى تُكَدِّرَهُ : Ҳайвонларнинг сувни лойқалантиргунча оёқлари билан уришлари. Шу даражадаки, лойқа сувга طَرْق дейилган. طَارَقْتُ النَّعْلَ وَطَرَقْتُهَا : Пойабзални бир-бирининг устига тикдим. Пойабзалнинг устма-уст тикилишига ўхшатилиб طَارَقَ بَيْنَ الدِّرْعَيْنِ /Икки совутни устма-уст кийди, дейилади. طَرْقُ الْخَوَافِي : Устма-уст жойлашган қуш пати. طَارِق : Йўлда юрувчи маъносидадир, лекин урфда «кечаси келувчи» маъносига хосланган. طَرَقَ أَهْلَهُ طُرُوقًا /Кечаси тўсатдан оиласига келди, дейилади. Фақат кечаси кўрингани учун юлдузга طَارِق дейилади. Аллоҳ буюради: وَالسَّمَاءِ وَالطَّارِقِ : Осмонга ва Ториққа қасам (86/Ториқ 1). Шоир эса шундай дейди: -299 . . : (23/Муъминун 17). сўзидан келиб чиққан.