غ ث و
Ғ-с-в
غُثَاء /Кўпик: غُثَاءُ السَّيْلِ : Сел устида тўпланиб тарқаладиган қуруқ ўт/хас-чўп; غُثَاءُ الْقِدْرِ : Қозон кўпиги. Бу сўз билан қадрланмайдиган ва йўқолиб кетадиган нарсалар учун мақол айтилади. Дейилади; غَثَا الْوَادِي غَثْوًا : Водий хас-чўп билан тўлди. غَثَتْ نَفْسُهُ تَغْثِي : Нафси хабис бўлди, бўлмоқда.

