غ ط ش

وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا (79/Нозиот 29); яъни, унинг кечасини қоронғи қилди. Бу сўз أَغْطَش ўзагидан келиб чиққан. أَغْطَش : Кўзида хиралик сингари нарса бўлган кишидир. Шу маънодан келиб чиқиб шундай дейилади: فُلاَةٌ غَطْشَى : Ичида адашиб қолинадиган, нотўғри йўлга кириб кетиладиган чўл. تَغَاطُش : Бирор нарсани кўрмаганга олиш.