غ م ض

غُمْض : Юз берадиган уйқу. مَا ذُقْتُ غُمْضًا وَلاَ غِمَاضًا : Ҳеч уйқу тотмадим/Ҳеч ухламадим, дейсан. Бу маънога кўра шундай дейилади: أَرْضٌ غَامِضَةٌ وَغَمْضَةٌ : Чуқур жой. دَارٌ غَامِضَةٌ : Йўли йўқ уй. غَمَضَ عَيْنَهُ وَأَغْمَضَهَا : Кўз қовоқларининг бирини бошқасининг устига қўйди. Кейин бу сўз истиора йўли билан ғафлат ва кечиримлилик маъносида ишлатиладиган бўлди. Аллоҳ буюради: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا أَنْفِقُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا كَسَبْتُمْ وَمِمَّا أَخْرَجْنَا لَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَلَا تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ وَلَسْتُمْ بِآَخِذِيهِ إِلَّا أَنْ تُغْمِضُوا فِيهِ : Эй иймон келтирганлар, касб қилганларингизнинг яхшисидан ва сизлар учун Ердан ундириб чиқарганларимиздан хайру эҳсон қилинглар. Ўзингиз кўз юммасдан/ғофил бўлмасдан ололмайдиган ярамас нарсаларни беришга уринманглар (2/Бақара 267).