ت ب ر

تَبْر сўзи синдирмоқ ва йўқ қилмоқ маъносини англатади. تَبَرَهُ ва تَبَّرَهُ иборалари ҳам шу маънодадир. Аллоҳ буюради: إِنَّ هَـؤُلاء مُتَبَّرٌ مَا هُمْ فِيهِ Анавиларнинг ичида бўлган (дин) ҳалокатга учрагувчидир (7/Аъроф 139); وَكُلاًّ تَبَّرْنَا تَتْبِيراً (Панд-насиҳат олмай, куфрларида қатъий турганлари сабабли биз ҳам) барчаларини бутунлай йўқ қилдик (25/Фурқон 39); وَلِيُتَبِّرُوا مَا عَلَوْا تَتْبِيراً Эгаллаб олган ҳар бир нарсани вайрон қилиб ташласинлар (17/Исро 7); وَلا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلاَّ تَبَاراً Золимларга эса фақат ҳалокатни зиёда қилгин (71/Нуҳ 28); яъни, вайронагарчиликларини зиёда қилгин.