ت ج ر
Т-ж-р
تِجَارَة : Сўзи — фойда олиш мақсадида сармояни ишга солишдир. تَجَرَ يَتْجُرُ تَاجِرٌ تَجْرٌ худди صَاحَبَ ва صَحْبٌ кабидир. (Тилшунослар) айтадилар: араб тилида бу калимадан бошқа تَاء ҳарфидан кейин جِيمْ ҳарфи келгани учрамаган.
تُجَاه калимасига келсак, унинг асли وِجَاه шаклидадир. تَجُوبُ феълидаги Та эса, музореъ феълининг тасидир. Аллоҳ буюради: هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَى تِجَارَةٍ تُنْجِيكُم مِنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ Сизларни аламли азобдан қутқарадиган бир тижоратга далолат қилайми? (61/Соф 10); Аллоҳ таоло бу ердаги тижоратни ундан кейин келган оятнинг охиригача бўлган баёнот билан изоҳлаган:
تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ Аллоҳга иймон келтирасизлар.. (61/Соф 11). اِشْتَرَوُا الضَّلاَلَةَ بِالْهُدَى فَمَا رَبِحَتْ تِجَارَتُهُمْ Ана улар шундай кимсаларки, ҳидоят эвазига залолатни сотиб олдилар-да, тижоратлари фойда келтирмади (2/Бақара 16); إِلاَّ أَنْ تَكُونَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِنْكُمْ Ўзаро розилик асосидаги тижорат йўли билан енглар (4/Нисо 29). تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيرُونَهَا بَيْنَكُمْ Фақат орангизда нақд олди-берди бўлса, бу муомалани ёзиб қўймаслигингизда сизларга гуноҳ йўқдир (2/Бақара 282).
Ибнул-Аъробий айтади: فُلاَنٌ تَاجِرٌ بِكَذَا ибораси — фалончи бу ишнинг устасидир, унинг фойдали томонини билади, деганидир.
تُجَاه калимасига келсак, унинг асли وِجَاه шаклидадир. تَجُوبُ феълидаги Та эса, музореъ феълининг тасидир. Аллоҳ буюради: هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَى تِجَارَةٍ تُنْجِيكُم مِنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ Сизларни аламли азобдан қутқарадиган бир тижоратга далолат қилайми? (61/Соф 10); Аллоҳ таоло бу ердаги тижоратни ундан кейин келган оятнинг охиригача бўлган баёнот билан изоҳлаган:
تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ Аллоҳга иймон келтирасизлар.. (61/Соф 11). اِشْتَرَوُا الضَّلاَلَةَ بِالْهُدَى فَمَا رَبِحَتْ تِجَارَتُهُمْ Ана улар шундай кимсаларки, ҳидоят эвазига залолатни сотиб олдилар-да, тижоратлари фойда келтирмади (2/Бақара 16); إِلاَّ أَنْ تَكُونَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِنْكُمْ Ўзаро розилик асосидаги тижорат йўли билан енглар (4/Нисо 29). تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيرُونَهَا بَيْنَكُمْ Фақат орангизда нақд олди-берди бўлса, бу муомалани ёзиб қўймаслигингизда сизларга гуноҳ йўқдир (2/Бақара 282).
Ибнул-Аъробий айтади: فُلاَنٌ تَاجِرٌ بِكَذَا ибораси — фалончи бу ишнинг устасидир, унинг фойдали томонини билади, деганидир.

