ث و ر

Бу феъл, يَثُورُ ثَوْرًا ثَوَرَانًا ثَارَ اْلغُبَارُ وَالسَّحَابُ чанг, булут ва шунга ўхшаш нарсаларнинг ёйилиши, тўзғиб кўтарилиши маъносини англатади.
قَدْ أَثَرْتُهُ чанг чиқаришни ва чангни ҳаракатга келтиришни ифодалайди. Аллоҳ буюради: فَتُثِيرُ سَحَاباً булутларни қўзғатадиган, (30/Рум 48). أَثَرْتُ اْلأرْضَ сўзи тупроқни ҳайдаш, унга ишлов бериш маъносини англатади. Аллоҳ таолонинг وَأَثَارُوا اْلأَرْضَ وَعَمَرُوهَا Ер юзини қазиб ағдарганлар ва уни обод қилганлар (30/Рум 9) деган сўзи каби.
ثاَرَتِ الْحَصَبَة ثَوْرًا сўзи эса майда тошларнинг чанг каби сочилишига ўхшатиш йўли билан ишора қилади.
ثَوَّرَ الشَّرَّ ибораси ёмонликни ҳар тарафга сочиш маъносини англатади. ثَارَ ثَائِرُهُ ибораси эса кишининг ғазаби идора қилиб бўлмас даражада қўзғалганини баён қилади. ثاَوَرَهُ унинг устига ташланишни билдиради.
ثَوْر сўзи ўзи билан ер ҳайдаладиган ҳўкиз деганидир. Бу масдарнинг фоил ўрнида ишлатилишига ўхшайди. ضَيْفٌ وَطَيْفٌ сўзларининг ضَائِفْ меҳмон ва طَاِئف тавоф қилувчи ўрнида ишлатилиши каби.
سَقَطَ ثَوْرُ الشَفَق шафақнинг тамоман сочилиб ёйилиши маъносини англатади. ثَأْر сўзи эса ўлдирилган кишининг қонини талаб қилишдир. Бунинг асли ҳамзали бўлиб, бу моддадан эмас.