Агар кўзлари дўзах эгалари томонига бурилса: “Эй Роббимиз, бизларни золим қавмлар билан бирга қилмагин”, – деб айтадилар.

Аъроф аҳли сиймоларидан таниган кишиларга қарата: “Сизларни дунёда тўплаган бойликларингиз ва такаббурлик қилганларингиз фойда бермади”, – деб нидо қиладилар.

Дўзах аҳли жаннат аҳлига қарата: “Бизнинг устимизга сув ёки Аллоҳ сизларга ризқ қилиб берган нарсаларидан бизларга ҳам ёғдиринглар”, – деб нидо қилади. Улар эса: “Аллоҳ кофирларга бу иккисини ҳам ҳаром қилгандир”, – деб айтадилар.

Дўзах аҳли жаннат аҳлига қарата: “Бизнинг устимизга сув ёки Аллоҳ сизларга ризқ қилиб берган нарсаларидан бизларга ҳам ёғдиринглар”, – деб нидо қилади. Улар эса: “Аллоҳ кофирларга бу иккисини ҳам ҳаром қилгандир”, – деб айтадилар.

Уларнинг ҳамсуҳбатлари Муҳаммадда жинниликдан ҳеч қандай асар йўқлигини ўйлаб кўрмайдиларми?! У фақатгина Аллоҳнинг азобидан очиқ-ойдин огоҳлантирувчидир.

Агар сизлар Муҳаммад пайғамбарга ёрдам қилмасангиз ҳам, дарҳақиқат, Аллоҳ унга ёрдам қилган. Ўшанда куфр келтирганлар уни бир ҳамроҳи билан, яъни икки кишининг бири бўлган ҳолида уни юртлари бўлган Маккадан чиқарганларида, икковлари ғорда туриб, Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васаллам ҳамроҳи Абу Бакр розияллоҳу анҳуга: “Ташвишланма! Албатта, Аллоҳ биз билан биргадир!” – деб айтган эди. Кейин Аллоҳ унинг устига хотиржамлик туширди ва сизлар уни кўрмаган лашкарлар билан уни қўллади. Шунингдек, куфр келтирганларнинг ботил сўзини тубан қилди. Аллоҳнинг сўзи эса, у энг олийдир. Аллоҳ иззати улуғ – Азиз ва ҳикмат эгаси бўлган – Ҳаким Зотдир.

Уларга ўзларидан олдингиларнинг, яъни Нуҳ, Од, Самуд қавмлари ва Иброҳимнинг қавми, Мадян шаҳрининг аҳолиси бўлган Шуъайб қавми ҳамда остин-устун бўлиб кетган Лут қавми шаҳарларининг хабарлари етиб келмаганмиди?! Уларга пайғамбарлари илоҳий далилларни келтирган эдилар. Шундай экан, Аллоҳ уларга зулм қилмоқчи бўлмади, лекин улар ўзларига зулм қилувчи бўлдилар.

На пайғамбарга ва на иймон келтирган кимсаларга кофир ҳолда ўлиб, уларнинг дўзах аҳллари эканлиги маълум бўлгандан кейин мушриклар учун гарчи улар қариндошлари бўлса ҳам, гуноҳларининг кечирилиши учун истиғфор сўрашлари жоиз эмас.

Чиройли иш қилганларга янада гўзаллик бўлган жаннат ва бундан ташқари Аллоҳ жамолини кўришдек зиёдалик бордир. Уларнинг юзларини қоралик ҳам, хорлик ҳам қопламайди. Айнан ўшалар жаннат эгаларидир, улар у ерда абадий қолувчилардир.

Аллоҳ қайтарган ёмон ишларни қилганларга эса, ҳар бир гуноҳга унинг баробарича жазо берилади ва уларни хорлик қоплайди. Улар учун Аллоҳ тарафидан сақловчи ҳам йўқ. Уларнинг юзлари худди зулматли туннинг бир бўлаги билан қоплангандек тимқаро бўлади. Ана ўшалар дўзах эгаларидир. Улар у ерда мангу қолувчидирлар.

Албатта, иймон келтирган, солиҳ амаллар қилган ва Роббиларига итоат қилиб бўйсунган кимсалар – ана ўшалар, жаннат эгалари бўлиб, улар у ерда абадий қолувчилардир.

Эй зиндондаги икки дўстим, турли-туман “илоҳлар” яхшими ёки ягона ва ҳар нарсадан устун бўлган ғолиб Аллоҳми?

Эй зиндондаги икки дўстим, энди сизлардан биринчингизнинг кўрган тушига келсак, у зиндондан озод қилиниб яна хўжайинига соқийлик қилади. Лекин бошқа иккинчингиз эса дорга осилади ва унинг бошидан қушлар чўқиб ейди. Сизлар у ҳақида жавобини сўраган иш битиб бўлди, энди бу таъбирим ўзгармайди.

Эй Муҳаммад, агар бу ажойиб гўзалликлардан ҳайратга тушиб ажабланаётган бўлсангиз, унда у кофирларнинг: “Тупроқ бўлиб кетгач, янгидан яратиламизми?” – деган гаплари янада ажабланарлидир. Ана ўшалар Роббиларига куфр келтирганлардир. Қиёмат кунида ана уларнинг бўйинларида кишанлар бўлади. Ана ўшалар дўзах аҳли бўлиб, у ерда мангу қоладилар.

Шубҳасиз, дарахтзор эгалари бўлган Шуъайб қавми ҳам золимлардан бўлган эди.

Аниқки, Самуд қавмининг Ҳижр водийси эгалари ҳам пайғамбарлари Солиҳни ёлғончига чиқарган эдилар.

Балки, сиз ғор ва уларнинг қиссалари ёзилган битик эгалари ҳақидаги ривоятдан хабардор бўлгач, бу Бизнинг охират рост эканлиги тўғрисидаги оятларимизнинг энг ажойиби, – деб ўйлагандирсиз?

Яна унинг бошқа бойлиги ҳам бор эди. Бас, у ўртоғи билан суҳбат қураётиб: “Менинг бойлигим сеникидан кўпроқ ва одамларим саноғи ҳам кучлироқ”, – деди мақтаниб.

У билан суҳбатлашиб турган ўртоғи унга: “Сени тупроқдан, сўнг бир томчи сувдан яратиб, кейин инсон қилиб ростлаган Зотга куфр келтирдингми?!” – деди.

Шунда Мусо: “Агар бундан кейин ҳам сендан бирор нарса ҳақида сўрасам, мени ўзингга ҳамроҳ қилмагин. Чунки мен томондан узрда меъёрга етган бўласан”, – деди.