ل ح ق

وَيَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ Ортларидан ўзларига етиша олмаган кишиларга ҳам суюнчилик беришни истайдилар (3/Оли Имрон 170); وَآَخَرِينَ مِنْهُمْ لَمَّا يَلْحَقُوا بِهِمْ Ҳали уларга етиша олмаган бошқа инсонларга ҳам (у Пайғамбарни юборди) (62/Жумуъа 3).
Бу феъл, أَََََلْحَقْتُ كَذَا шунга қўшилдим каби ибораларда ишлатилади. Баъзилар бу ердаги أَلْحَقَهُ феълининг لَحِقَهُ маъносида эканини айтган. Қунут дуосида келган бир жумлада ҳам учрайди: إِنَّ عَذَابَكَ بِاْلكُفَّارِ مُلْحِقٌّ Албатта, Сенинг азобинг кофирларга қўшгувчидир. [яъни: Сенинг азобинг кимга келса, уни кофирларга қўшади]. Баъзилар эса бунинг أَلْحَقْتُ بِهِ كَذَا Унга шунчасини қўшдим сўзидан олинганини таъкидлайди. Шундай қилиб, феъл азобга нисбат берилиб, унинг салобати/аҳамияти янада очиқроқ таъкидланган бўлади. Отасиз ўғил бола (асранди ёки насабсиз) ҳам مُلْحَق деб номланган.