ل ع ن

Белгиланган йўлдан ҳайдаб чиқарилиш ва узоқлаштирилиш маъносини англатувчи لَعْن Аллоҳ таолога нисбатан ишлатилганда, охиратда азобга мустаҳиқ бўлиш маъносини билдиради; дунёда эса Аллоҳнинг раҳматидан ва ёрдамидан узоқ тушиб қолиш ва улардан узилиш деганидир. Инсонга нисбатан ишлатилган лаънат эса бир кишининг бошқасига қарғаши маъносини англатади. Бу маъноларни Аллоҳ таолонинг қуйидаги сўзларида учратиш мумкин:
أَلاَ لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ Огоҳ бўлинглар, Аллоҳнинг лаънати золимлар устига бўлади (11/Ҳуд 18); وَالْخَامِسَةُ أَنَّ لَعْنَةَ اللَّهِ عَلَيْهِ إِنْ كَانَ مِنَ الْكَاذِبِينَ Бешинчи гувоҳлиги эса, агар ёлғончилардан бўлса, унга Аллоҳнинг лаънати бўлишини исташдир (24/Нур 7); لُعِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَلَى لِسَانِ دَاوُودَ وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ Бани Исроилдан куфр келтирганлар Довуд ва Марям ўғли Исо тили билан лаънатланганлар (5/Моида 78); أُولَئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللَّهُ وَيَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ уларга Аллоҳ лаънат қилади; лаънат қила оладиган кишилар ҳам лаънат қиладилар (2/Бақара 159).
لُعْنَة эса кўп марта, тез-тез ўзига лаънат айтувчидир. لُعَنَة эса ҳар фурсатда бошқасига лаънат ўқийдигандир. Шунинг учун ِاْلتَعَنَ فُلاَنٌ сўзи бир кишининг ўзига лаънат айтганини англатади.
تَلاَعُن ва مُلاَعَنَة сўзлари эса икки кишидан ҳар бирининг ўзига ёки қаршисидагига лаънат ўқишини ифодалайди.