ث ق ف

ثَقْف , бирор нарсани англашда ва уни бажаришда маҳорат ҳосил қилишдир. رَجُلٌ ثَقِفٌ ҳам шу ўзакдан олинган бўлиб, бирор нарсани идрок этишда ва уни бажаришда моҳир бўлган кишини англатади. Бундан истиора йўли билан, қурол таълимини олиш маъносидаги مُثاَقَفَة сўзи олинган. رُمْحٌ مُثَقَّف , мустаҳкам найза деганидир. Тешишга хизмат қиладиган нарсага ثِقَاف деб ном берилади. ثَقِفْتُ كَذَا , қарашда маҳорат ҳосил қилишдан келиб чиқадиган хусусият сифатида кўз билан кўра билиш деганидир.
Ўзи билан бирга бирор маданият бўлмаса ҳам, ҳар қандай англашни ифодалашда ишлатилиши ҳам учрайди. Аллоҳ буюради: وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ Уларни тутган жойингизда ўлдиринглар (2/Бақара 191); فَإِمَّا تَثْقَفَنَّهُمْ فِي الْحَرْبِ Агар урушда уларни учратиб қолсанг.. (8/Анфол 57); مَلْعُونِينَ أَيْنَمَا ثُقِفُوا أُخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقْتِيلاً Лаънатланган ҳолда, қаерда учратилсалар, ушланадилар ва ўлдириб ташланадилар (33/Аҳзоб 61).