غ ز و

غَزْو : Душман билан урушга чиқишдир. وَقَدْ غَزَا يَغْزُو غَزْوًا : Урушди, урушмоқда; فَهُوَ غَازٍ : У — жангчидир. Кўплиги غُزَاة ва غُزًّى шаклида келади: أَوْ كَانُوا غُزًّى : Ёки урушга кетган (3/Оли Имрон 156).